บทที่ 107 บทที่107

ตอนที่แม่เลี้ยงเธอเล่าเรื่องวันนั้นให้ฟัง เธอนั้นนึกสงสารตาลุงยุคห้าศูนย์เป็นนักหนา..เธอรู้คุณหมอซานเป็นคนสุภาพ เขาทั้งปฏเสธทั้งทางตรงทางอ้อม...แต่ผู้หญิงคนนี้ก็ยังไม่เลิกยุ่งเสียที

“เหอะ ขู่เหรอ งั้นตบฉันซิ...เหมือนที่เธอชอบทำไง”

“ฉันไม่ตบเธอให้เสียมือหรอก” เรื่องอะไรเล่าที่เธอจะใช้ความรุนแรง..ทำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ