บทที่ 50 บทที่50

ถึงกับน้ำตาซึม..เดิมคิดที่จะปฏิเสธ แต่คนเป็นลูกกับไม่ยินยอม

'ทำงานต้องได้เงินซิม๊า..เงินรายเดือนคือสิทธิ์ที่ม๊าควรได้ อีกอย่างตอนแก่ไปจะได้มีเงินเก็บไม่ต้องไปง้อลูกหลาน'ประโยคหลังไอ้ต้าวตัวเล็กพึมพำกับตัวเอง...เธอไม่ใช่คนโลกสวย..คนแก่ที่มีเงิน..กับคนแก่ที่ไม่มีเงิน...การปฏิบัติที่ลูกหลานมีให้ย่อมต่...