บทที่ 23 10.2 เก็บน้ำตา

"นั่นมันเด็กไอ้ป่าเชียวนะ จีบมาเป็นปี ๆ ก็ไม่เห็นน้องเหมียวจะยอมใจอ่อนสักที" เมื่อได้ยินแบบนั้นสุริยะก็กลับมาฉีกยิ้มได้เหมือนเดิม

"งั้นเหรอ...โล่งอกหน่อย" เขาว่าแล้วเดินตรงเข้าไปโอบเอวของว่าที่ภรรยาถืออภิสิทธิ์แสดงตนว่าเป็นเจ้าของเธอ

"เมื่อก่อนเอาแต่ขับไล่ไสส่ง" ดวงหน้าฉาบเครื่องสำอางอ่อน ๆ ถือโอกาส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ