บทที่ 97 45.3 สุริยะที่แสนอบอุ่น (จบ)

"ฮัดชิ้ววว ฮ...ฮัดชิ้วว" ซุสจามสองรอบติด "พอแล้วปุกเป่า พอก๊อนนน รู้แล้วเดี๋ยวไปหาข้าวให้" ซุสจับมือซาลาเปากลับมาหาพ่อกับแม่อีกครั้ง

"มีอะไรครับซุส" คุณแม่ที่กำลังกวาดลานวัดเหลือบมองหน้าลูกชายที่กำลังทำหน้าเครียด

"แม่เนีย ซาลาเปาหิวข้าวครับ" กลอกตามองบน

"นี่จ้ะ" ดาเนียยิ้มแล้วเดินไปหยิบกล่องข้าวร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ