บทที่ 4 2 l จุดที่ต้องทำ
2
จุดที่ต้องทำ
ภายในบาร์แห่งนี้มองเผิน ๆ ก็เหมือนกับบาร์ทั่วไป มีเหล่านักราตรีชายหญิงเเต่ละกลุ่มกำลังดื่มสังสรรค์ พวกเขาใช้สถานที่แห่งนี้ในการคลายทุกข์ ชายหนุ่มมองบาร์แห่งนี้ โดยใช้สายตาสำรวจไปเรื่อย ๆ คนไม่เคยเข้าสถานที่บำเรอใจ ชีวิตเขาไม่เคยว่างไม่เคยได้สัมผัสว่าการออกมาเที่ยวดื่มด่ำกับเพื่อนมันมีความสุขมากขนาดนี้เชียวหรือ ช่วงหลังเลิกเรียนชีวิตมีแต่การแข่งขัน หากวันไหนอาจารย์ปล่อยช้าวันนั้นเหมือนโลกของเขาว่างเปล่า
“ป่ะ กูซื้อบัตรเข้างานให้แล้ว” ลอฟเดินมากับเดวิด ตอนเเรกเขาจะมากับอาโลสองคน แต่ในระหว่างที่คุยเดวิดผ่านมาได้ยินพอดี เลยขอรุ่นน้องในที่ทำงานไปด้วย
“ผมขอทยอยจ่ายนะพี่” รุ่นน้องหนุ่มรับบัตรเข้ามาถือ
“เห้ย บอกว่าไม่เป็นไร” “ถือเสียว่าของขวัญเด็กดี ที่ช่วยงานกูดีมาตลอด” เดวิดรวมเงินช่วยออกค่าบัตรเข้าชมงานวีไอพีกับลอฟไป เพราะภายในงานลูกค้าเข้าประมูลได้จะเป็นเพียงเเค่ผู้หญิงเท่านั้น ส่วนผู้ชายอย่างเราจะเข้าไปอยู่ในห้องกระจกพิเศษด้านบนเป็นผู้ชมแทน เเละบัตรเข้าชมพิเศษนี้จะมีเเค่ลูกค้าที่ต้องรู้จักกับเจ้าของบาร์เท่านั้นที่จะสามารถซื้อเข้าชมได้
ผมก็ได้เดินตามรุ่นพี่สองคนเข้าไป เราเดินผ่านผู้คนมากมาย พอสายตาของเขาปะทะเข้ากับผู้หญิงราตรีกลับต้องรีบหลบสายตามองแผ่นหลังหนารุ่นพี่แทน เพราะผู้หญิงพวกนั้นมองมาที่เขาด้วยสายตาเชื้อเชิญ บางคนก็แทบจะลากเขาเข้าไปกลืนกิน
ตามทางเดินมีไฟส่องสลัวสีฟ้าครึ้ม เราสามคนผ่านประตูช่องแคบเข้ามา เป็นช่องทางเดินสำหรับเดินทางเดียว มีการ์ดใช้เครื่องสแกนบัตรก่อนเข้างาน บรรยากาศเย็นเฉียบเสียงเพลงเปิดคลอเบา ๆ สร้างอารมณ์ตื่นเต้นให้แก่เหล่าท่านประมูลงานพิเศษในค่ำคืนนี้ งานนี้จัดเพียงแค่เจ็ดวันเท่านั้น กิจกรรมของบาร์ก็จะสับเปลี่ยนกันไปเรื่อย ทำให้ลูกค้าชอบเเละติดใจ รอกิจกรรมต่อไปอยู่เสมอ
ผ่านไปไม่นานเเสงไฟที่สว่างก็ดับมืด ผู้คนด้านล่างในงานมีเเต่ผู้หญิงวัยรุ่นไปจนถึงสาวใหญ่ บนเวทีมีทั้งเสา อุปกรณ์การโชว์ต่าง ๆ เเค่เห็นภาพนั้นเขาก็รู้สึกขนลุกซู่ขึ้นมาเป็นระยะ
“มึงดูไปเลยนะ กูขนลุก” “ขอนั่งดื่มก็พอ” เดวิดทำท่ากลัวภาพด้านล่าง มันไม่ใช่แนวตัวเอง หากดูต่อได้อ้วกออกมาแน่ ๆ
“ก็แปลกแหวกแนวดีนะพี่” ลอฟขำก๊ากออกมา เขาก็ไม่ได้ชอบดูผู้ชายเปื่อยเยอะขนาดนี้ เขาชอบสาวนมโตไร้เทียมทานมากกว่า
“เป็นไงมึง” “นี่คืองานที่มึงต้องทำ” ไหล่หนาของรุ่นพี่หนุ่มกระแทกมาที่ไหล่ของอาโล
ส่วนคนที่ร้อนเงินก็เก็บรายละเอียดการทำงานที่ไม่คิดว่าจะทำเข้าสู่สมอง
“ผมจะทำ” เสียงเข้มเอ่ยออกมาด้วยความหนักแน่น
“เออ เดี๋ยวพาไปสมัคร” “แต่กูไม่มาดูมึงหรอกนะ” รุ่นพี่หนุ่มบอกเสียงชัดแจ๋ว เขาทำใจมาดูรุ่นน้องตรงหน้าโชว์จับกล้วยตัวเองไม่ไหว
“เริ่มต้นที่ 200 ดอลลาร์ออสเตรีย”
“บิดครับ”
“700 ดอลลาร์ออสเตรีย”
“700 ครั้งที่หนึ่ง”
ชายหนุ่มฟังเสียงการประมูลด้านล่างที่ดุเดือด ‘แค่ครั้งเดียวมึงอย่าไปกลัวอาโล ก็แค่มีอะไรกับผู้หญิงที่ไม่ได้รัก’
แต่หารู้ไม่ มันเปลี่ยนชีวิตเขาไปตลอดกาล
อีกด้าน
“มันดีมากเลยอ่า” จินรีบเดินเข้ามาโอ้อวดเพื่อนสาวชาวไทย
“ผู้ชายกล้ามเป็นมัด ๆ” “ดีจนรู้สึกเสีย-ตรงนั้นออกมาเลย” เกรซปิดปากแทบจะกรี๊ดออกมา
“ดีจริง ๆ นะแพรว” “แล้วก็คืนนี้มีแต่ผู้ชายงานดีไปไหม” มีอาเดินเข้ามาชวนอย่างจริงจัง ไม่เพียงเท่านั้นหญิงสาวยังยื่นเปิดรูปภาพผู้ชายเรียกได้ว่าเกือบจะโป๊ออกมาให้ดู
“หื้ม พวกเธอเขาแทบไม่ใส่เสื้อผ้าเลย” ฉันเอ่ยออกมาพร้อมกับหรี่ตาเล็กลงเพราะภาพมันวาบหวิวมากจริง ๆ
“นี่แหละ กำไรลูกกะตา” เกรซทำท่าสั่นเนื้อเต้นใส่
“นะนะ ไปเถอะสักครั้งในชีวิต” จินอ้อนวอนด้วยน้ำเสียงน่าสงสาร
“อืม ไปก็ไป” จากนั้นฉันเลยตอบตกลงเพื่อนไป ใจก็อยากลองเปิดโลกเหมือนกัน แต่การไปสถานที่แบบนี้เธอห้ามลงโซเชี่ยลเด็ดขาด หากพ่อเธอรู้ เธอก็ไม่รู้ว่าคุณพ่อจะโกรธขนาดไหน เหมือนพี่ลลินพี่สาวต่างแม่เธอหรือเปล่า เธอไม่เคยออกนอกลู่นอกทางเลยสักครั้ง นี่คือครั้งแรก
“เย้”
เราเข้ามาในงานก่อนเวลาสิบนาที ฉันรู้ใจเต้นแรงตั้งแต่ยังไม่เข้าด้านในคลับ
“เป็นไงน่าตื่นเต้นเว่อร์” มีอาตบมือตบแขนซนไปเรื่อยเหมือนเด็กได้ของขวัญชิ้นโบว์แดง
“เก็บอาการหน่อยมีอา”
“เธอก็ใช่ย่อยเกรซ”
“เลิกเถียงกัน เดินเข้าไปด้านในได้แล้วจ้าสาว” จินต้องรีบห้ามศึกครั้งนี้ ส่วนคนที่เดินรั้งท้ายอย่างฉันก็ได้แต่หัวเราะส่ายหน้าไปตามหลัง
ตอนนี้เราสี่คนเข้ามานั่งประจำโต๊ะที่ได้ทำการจองโดยเพื่อนที่เก่งกาจเรื่องนี้มากสุดคือเกรซ เป็นโต๊ะเก้าอี้ทรงกลมจำกัดจำนวนคนต่อโต๊ะ โต๊ะละไม่เกินสี่คนซึ่งครบพอดี
และตอนนี้ไฟในงานก็เริ่มดับลงจนมืดสนิท แปรเปลี่ยนเป็นสปอร์ตไลท์สอดส่องไปที่ผู้ชายรูปร่างสูงใหญ่ หล่อเดินโชว์ตัวออกมาทีละคน หนุ่มหล่อเดินเรียงแถวหน้ากระดาน ด้านบนไม่สวมเสื้อโชว์มัดกล้าม อกกำยำ ด้านล่างใส่กางเกงชิโน ทำให้ลุคนี้ดูแพงน่าประมูล
เสียงผู้คนในงานส่งเสียงเชียร์กระหน่ำเมื่อเจอคนที่ตัวเองถูกใจ และฉันล่ะถูกใจใครเหรอ
“เธอมีสเปกไหม?”
“มีเรียนเก่ง สุภาพบุรุษ เป็นคนดี”
“โอ๊ย! ยายแพรวมาหาพ่อพระที่นี่น่ะเหรอ” “หมายถึงบนเวทีย่ะ” เกรซยื่นหน้าเข้ามาถาม พอได้ยินคำตอบเพื่อนแล้วก็ได้แต่ถอนหายก่อนจะมองบน
“หมายถึงบนเวทีชอบคนไหน” เมื่อเพื่อนยื่นปากไปด้านบนเวทีฉันก็ทำหน้าครุ่นคิดไล่สายตามองไปทีละคน คนแรกออกลุคฝรั่งจ๋าเลย ฉันไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ คนถัดมาก็ตี๋ไปคนนี้จินน่าจะชอบไม่เอาดีกว่า คนที่สามเหมือนจะเป็นลูกครึ่งมีความพอดีและถูกใจ...
“ชอบคนนั้น”
“คนไหน/คนไหน/คนไหน” เพื่อนทั้งสามตอบพร้อมกันอย่างสนใจ เพราะอยากรู้ว่าเพื่อนเรียบร้อยสุดในกลุ่มชอบลุคไหน
“คนที่สาม”
“ตาถึงนะ เขาได้เป็นดาวในการประมูลครั้งนี้ด้วย” ดาวประมูลคือจะมีเรตการที่สูงกว่าคนอื่น ๆ บนเวทีมีผู้ชายจำนวนสิบคนมีเพียงสามคน เรตสูง ซึ่งหากฉันได้ประมูลคงเลือกผู้ชายคนนั้น
แต่ฉันไม่คิดจะประมูลอยู่แล้ว แค่อยากมาเปิดโลกซึมซับรรยากาศกับเพื่อนเฉย ๆ
“ประมูลที ฉันให้เธอ” จู่ ๆ เกรซก็ยัดบัตรประมูลใส่มือฉัน
“ไม่เอา” “เธอประมูลเลย” ฉันรีบเอาคืนทันที
“รอบนี้พวกฉันช่วย อยากให้เธอลองอะไรใหม่ ๆ” ดู ๆ พูดยัดเยียดการได้ผู้ชายสุด ๆ
“คนที่สามใช่ไหม เต็มที่เลยนะพวกเราจ่ายไหว” เพื่อนอีกสองคนก็ใช่ย่อย จินนี่ชูสองนิ้วส่งเสริมไปด้วยอีกคน
“อะไรของพวกเธอเนี่ย”
บนเวที
ตอนนี้ผมกำลังยืนมองผู้หญิงที่เป็นแขกด้านล่างมองมาบนเวที บางคนก็ชี้มาที่ตัวเองสนใจ ซึ่งการกระทำแบบนี้พวกเราก็ไม่ต่างอะไรกับสินค้า บางคนมองว่าหน้าเงินก็ต้องยอม เเต่ทว่ามันเป็นจุดที่ต้องทำ
และการประมูลก็ได้เริ่มต้นขึ้น...
