บทที่ 5 3 l จุดอยากลอง
3
จุดอยากลอง
“900 ดอลลาร์ออสเตรียครับ”
“900 ครั้งที่หนึ่ง”
“900 ครั้งที่สอง”
“คุณโซเฟียได้ผู้ชายคนที่สองไป” “ยินดีด้วยครับ” พิธีกรประกาศชื่อหญิงสาวประมูลผู้ชายคนที่สองไปได้
และแล้วก็มาถึงผู้ชายที่ฉันสนใจเขา หากฉันไม่ได้เขาก็จะไม่ประมูล ผู้หญิงรอบ ๆ ใกล้ตัวฉันอยากได้ผู้ชายคนที่สามเหมือนกัน
“มาแล้ว ๆ” “หล่อเนาะ ลูกครึ่งผสมละมุนสุด” ผู้หญิงรูปร่างสมส่วนหน้าอกของเธอนั้นล้นเสื้อเกาะอกสีแดง สะดือเจาะจิวผีเสื้อเล็ก ๆ มีรอยสักจิ๋วรูปดอกไม้ หากมองความเป็นศิลปะถือว่าเธอนั้นแต่งลุคออกมาดูดีเหมาะสมกับสถานที่เลย ฉันละสายตากลับมามองตัวเองตั้งแต่รองเท้าผ้าใบ กางเกงยีสน์ขายาว เสื้อเชิ้ตแขนยาวอีก ผมยาวรวบหางม้า ช่างต่างกันมากเหลือเกิน แต่นั่นก็ไม่ใช่ประเด็นที่ต้องสนใจ เพราะเธอต้องการผู้ชายคนที่สามเท่านั้น!
“เธอพร้อมไหมแพรว?” จินถาม แต่ทว่าแพรวกลับจ้องไปบนเวที
“...” ไม่มีเสียงตอบรับ
“แพรว!” จินตัดสินใจตะโกนเสียงดังกว่าเมื่อครู่ เพราะคิดว่าเสียงเพลงดังทำให้เพื่อนสาวไม่ได้ยิน
“พร้อม!” คนเหม่อลอยเอาแต่จ้องไปด้านบนนั้น ก็ต้องสะดุ้งออกมาและรีบตอบเพื่อนไปทันที
จนจินสะดุ้งกลับเมื่อเพื่อนของเธอเสียงดังใส่
แต่แล้วเวลาที่เธอรอคอยก็มาถึง
“ผู้ชายคนที่สามนะครับ เป็นเบอร์ตอง” “เรตเริ่มต้น 500 ดอลครับ” สิ้นเสียงพิธีกร
“900 ดอลค่ะ” ผู้หญิงคนนั้นรีบยกป้ายประมูล มูลค่าที่เธอเอ่ยนั้นสูงมากทีเดียวสำหรับบิดแรก เรียกเสียงฮือฮาคนแถวนั้นได้มากเลยทีเดียว
“1000 ดอลค่ะ” เสียงเล็กของฉันบิดต่อ เพื่อนทั้งสามส่งเสียงเชียร์เมามัน ทำให้ผู้หญิงที่มีเป้าหมายเดียวกันกับเธอหันมาถลึงตาใส่ แต่ฉันหาได้สนใจ
“1300”
“เอาอีกแพรว ฉันยังไหว” เกรซรีบบอกเชียร์ให้ประมูลต่อ
“1500” การประมูลยิ่งดุเดือด สองสาวมากันเป็นกลุ่มเปลี่ยนมาเป็นแบ่งฝั่งชัดเจน ผู้คนต่างส่งเสียงเชียร์อย่างเมามัน
“2500 ดอลค่ะ” เสียงฮือฮาดังสนั่น
สายตาคมกริบจ้องมองสองสาวด้านล่างที่สไตล์ต่างกันชัดเจนมาก คนนึงสาวลุคเซ็กซี่มั่นใจ ส่วนอีกคนเรียบง่าย ‘ไม่น่ามางานแบบนี้เลย’
เขาได้แต่เสียดายในใจ เพราะเธอสวย ดูดี ไม่เหมาะที่จะมาคลุกคลี่กับสถานที่แห่งนี้ ปากหยักยิ้มออกมามุมปาก นี่ตัวเขาเป็นสินค้าชั้นดีมากขนาดนี้เลยหรือ ผู้หญิงแย่งประมูลจนเขามีมูลค่าเกือบสามพันดอล
“3000 ดอลค่ะ” แพรวยังไม่หยุดประมูล เสียงดังแข่งจำนวนราคาขิงใส่ผู้หญิงคนนั้นไปอีกครั้ง จนเธอคนนั้นมีเพื่อนเข้ามากระซิบอะไรบางอย่างจึงคล้ายกับจะหยุดประมูลลง
“3000 ครั้งที่หนึ่ง”
“สอง”
“สาม”
“คุณแพรวได้ผู้ชายคนที่สามเบอร์ตองไปครับ” “ขอบคุณสำหรับการประมูลครับ”
“ดีใจด้วย เธอมันสุดจะเริศ!” เกรซเดินเข้ามาหลังจากเราสี่คนรวมเงินกันจ่ายค่าประมูลผู้ชายหน้าหล่อคนนั้น แน่นอนฉันจ่ายน้อยสุด
“ฉันประมูลให้แล้ว เธอเอาไปสิ”
“ไม่เอา ฉันยกให้เธอ” เพื่อนสาวสุดมั่นใจทำท่าโบกมือไปมา สีหน้าเซ็งที่เพื่อนไม่ยอมง่าย ๆ
“ไม่ ฉันก็ไม่เอา”
“เอาเถอะ ลองสักครั้ง” “ลองทั้งทีต้องไปให้สุด” จินกับมีอาเดินเข้ามาช่วยพูดจนฉันไม่สามารถปฏิเสธเพื่อนที่แสนจะร้ายกาจได้เลย เอาก็ได้ว่ะ ค่อยไปเจรจากับนายนั่นอีกที
“ฉันไปก่อนนะ” “จะให้มารับก็โทรมา” มีอาบอกเพียงเท่านั้นก่อนเพื่อนสาวต่างเชื้อชาติจะพากันเดินออกไป แต่ก็ต้องดีใจเมื่อจินเดินกลับมา
“เธอจะ..” ยังไม่ทันจะพูด
“ฉันให้ เผื่อเธอไม่มี” กล่องสี่เหลี่ยมเล็กขนาดไซส์ห้าสิบหก! อ๊ายยายจินเพื่อนไม่รักดี ไม่ทันทีเธอจะเถียงกลับ คนตัวเล็กก็วิ่งออกตามเพื่อนอีกสองคนไป ฉันก็ได้แต่เลิกลั่กมองซ้ายขวาว่าควรจะทำอะไรต่อดี ก่อนจะหันหลังไปเห็นผู้ชายที่ตัวเองประมูลกำลังยืนมองอยู่
แต่ไม่รู้ว่าเขาเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดหรือไม่
“เอ่อ” “คือฉัน” แพรวไม่กล้าสบตาได้แต่อ่ำอึ้ง สมองไม่ประมวณความคิด ทั้งที่เราก็ไม่ได้จะซัมติงกับเขาทำไมต้องเกิดอาการประหม่าด้วยนะ
“ไปห้องเราดีกว่าครับ” จากนั้นหนุ่มลูกครึ่งก็เดินขึ้นไปชั้นสองทันที
“เดี๋ยวคุณ!!” ร่างบางรีบเดินตามคนตัวสูงไปทันที สองเท้ารีบวิ่งตามไปเขาก็ไม่ได้เดินเร็วอะไร แต่ทำไมเธอรู้สึกว่าเขาเดินเร็วจนมาถึงชั้นที่มีแสงไฟอันน้อยนิด ห้องเรียงแถวจำนวนยี่สิบห้องเหมือนโรงแรมที่เขาเอาไว้ใช้ทำเรื่องอย่างว่าเหมือนในหนังเลย
แอ๊ด... เสียงประตูเปิดหลังจากที่เขาใช้การ์ดแตะ
ที่นี่เป็นบาร์กึ่งโรงแรมไม่แปลกราคาค่อนข้างสูง ฉันเคยเห็นแค่ในละครไม่เคยได้เข้ามาสัมผัสสถานที่จริงแบบนี้
“เข้ามาสิคุณ”
ฉันค่อย ๆ เดินเข้าไปตามเสียงเรียกของเขาอย่างง่ายดาย แปลกจัง คนไม่เคยไว้ใจใครทำไมถึงง่ายแบบนี้ไปได้ ขนาดพี่ซันเธอยังไม่เคยแม้แต่อยู่ในที่ลับตาคนสองต่อสองเลย
เมื่อเข้ามาในห้องที่เตียงขนาดหกฟุต มีมินิบาร์เล็ก ๆ ก่อนที่สายตาจะเหลือบไปเห็นซองฝอยสีเงิน บ่งบอกว่าห้องนี้พร้อมสำหรับการร่วมรักกัน
“เริ่มเลยไหมครับ”
“ฉัน ฉัน”
“คุณกลัวหรือ?” “ผมไม่ทำก็ได้นะ”
“แต่คุณต้องจ่ายค่าตัวผมเหมือนเดิม” เขาตอบกลับไป เขาก็ไม่ได้อยากมาทำอะไรแบบนี้ แต่เขาต้องการเงินด่วนเพื่อไปจ่ายค่าเทอมปีการศึกษาสุดท้าย และอยากสำรองเงินไว้เผื่อเป็นค่าวิจัยจบอีกต่างหาก งานไหนที่ได้เงินดี เร็ว ถึงใจไม่อยากที่จะทำแต่กลับได้หาปฏิเสธ เพราะชีวิตเขาไม่ได้มีตัวเลือกมากนัก หากเลือกมาก คงอดตาย!
มันถึงจุดที่ต้องทำ แต่เหมือนเขาจะโชคดีที่คนตรงหน้าก็ไม่ได้อยากทำ ซึ่งเท่ากับว่าเขาจะได้เงินฟรี
“…” แพรวครุ่นคิดสิ่งที่คนตรงหน้าพูด เธอตั้งใจจะลองมีเซ็กส์ครั้งแรก เธอก็ไม่ต่างอะไรกับวัยรุ่นแตกสาวเหมือนคนอื่น ๆ แต่เธอมีพ่อคอยคุมจับตาดูตลอด ตอนนี้เป็นโอกาสทองแล้ว จะให้มาล้มเลิกมันก็คงขาดทุน
“ไม่ ฉันจะทำ” “แต่ขอแบบไม่สอดใส่ก่อนนะ”
“ฉันยังไม่พร้อม” เสียงหวานพูดเหตุผลบอกชายหนุ่มไปตรง ๆ ตอนประมูลเธอถูกใจเขาไม่ต่างอะไรกับ ‘รักแรก’ นอกจากความหล่อเขาดูมีเสน่ห์ นัยต์ตาใสซื่อต่างจากคนอื่น ๆ
“ครับ” “เลี- ชัก ซุกไซร้”
“ก็เสร็จได้เหมือนกัน” คนหล่อพยักหน้าตอบด้วยความเข้าใจ และไม่ลืมสิ่งที่จะบำเรอให้สาวน้อยตรงหน้าเต็มความสามารถ ถึงแม้เขาจะไม่มีประสบการณ์แต่สัญชาติญาณผู้ชายยังคงมีอยู่เต็มตัว...
