บทที่ 18 BAD BABY (ROCCO) 17 : คิดไม่ตก

เช้ารุ่งขึ้น

เสียงเดินวนเวียนไปมาอยู่ใกล้ๆ กับเสียงพูดที่ดังอย่างไม่เกรงใจ ทำให้ฉันต้องยันตัวเองลุกขึ้นนั่งทั้งๆ ที่ตายังปิดอยู่ แถมเสียงนั้นยังคุ้นอีกด้วย

“เออ! กูจะเป็นคนพาไปเอง” 

ฉันขยี้ตาตัวเองด้วยอาการที่ยังงัวเงีย และรู้สึกเหมือนตาตัวเองจะบวมจนทำให้มองอะไรแคบลงด้วย ร่างกายก็ยังปวดเมื่อย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ