บทที่ 13 13

วันต่อมา 

ปึก~

“อยากกินอะไรไปสั่งมา สั่งเผื่อกูด้วย มื้อนี้กูเลี้ยงเอง!” ผมวางเงินลงบนโต๊ะที่ไอ้บอสกับไอ้เคนนั่งอยู่ก่อนแล้ว ท่าทางของผม สีหน้าของผม ไอ้คนที่มันช่างสังเกตรีบเปิดประเด็นอย่างรวดเร็ว

“วันนี้ทำไมยิ้มแย้มผิดหูผิดตาวะ”

“เออ หน้าแหกๆ แบบนี้ยังกล้ายิ้มออกมา” ประโยคหลังเป็นของไอ้เคน เพีย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ