บทที่ 22 22

ฉันยืนมองตัวเองที่หน้ากระจกใสบานใหญ่ หัวใจดวงน้อยๆ พลันเต้นตุบๆ ไม่เป็นจังหวะเพียงแค่มองเสื้อยืดสีขาวตัวโคร่งใหญ่ของโอโซนที่มันปกปิดมาถึงต้นขาของฉันไม่ต่างจากการสวมชุดเดรสสักชุด

ก่อนหน้านี้ฉันเคยมีแฟน แต่กับคนนั้นมันไม่เคยลึกซึ้งขนาดนี้ ไม่ใช่ว่าไม่รู้สึกในตอนที่ถูกคนคนนั้นซึ่งเป็นแฟนคนแรก เป็นคนแร...