บทที่ 34 34

มหาวิทยาลัย

“เฌอ…” เสียงเรียกดังขึ้นเมื่อฉันหย่อนสะโพกลงบนม้าหินอ่อนภายใต้อาคาร 

ฉันยิ้มให้กับพริ้งพราวที่โบกไม้โบกมือพร้อมกับการกึ่งวิ่งกึ่งเดินมาหาฉันที่นั่งอยู่คนเดียว 

“เพิ่งมาเหรอ”

“อือ เธอล่ะ” 

“เหมือนกัน ขอนั่งด้วยคนนะ” 

“ได้สิ” 

“เฌอใช้น้ำหอมกลิ่นอะไรอ่ะ หอมมากเลย แนะนำเราหน่อยสิ” 

“...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ