บทที่ 38 38

วันต่อมา 

“เฌอ!” ผมปรากฏตัวทันทีที่เห็นว่าคนตัวเล็กๆ ผิวขาวๆ เดินออกมาจากห้องคล้อยหลังที่อาจารย์สั่งเลิกคลาส 

สายตาหลายสิบคู่มองมาที่ผม เหตุผลคงคิดว่าผมที่ไม่ได้เรียนคณะนี้แล้วมาโผล่ที่นี่เพื่ออะไร! แต่แล้วไงวะ! ใครแคร์! 

“คุณกันหน่อยได้ไหม” ผมเลื่อนมือออกไปหวังจะแตะมือขาวๆ ที่ผมเคยทำมากกว่าจับ แ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ