บทที่ 42 42

“ห้าทุ่มแบบนี้ ปล่อยให้ผู้หญิงกลับเองคนเดียว อันตรายสิ้นดี!” ผมกดปลายลิ้นเข้าหากระพุ้งแก้ม หัวใจมันเต้นแผ่วลงทุกขณะเมื่อตาคมๆ ของผมเห็นชัดว่าเฌอกำลังถอยห่างออกไปทุกที

“ตอนนี้พวกเรากลับได้แค่แท็กซี่นะ เมากันทุกคน ใครเป่าก็คงโดน เดือดร้อนอีกทีคราวนี้คงไม่มีใครเขายอมลุกจากที่นอนขึ้นมาประกันตัวพวกเราหร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ