บทที่ 45 45

ผมก้าวขาออกมาจากห้องของเฌอเบลล์ด้วยความรู้สึกที่อธิบายออกมาเป็นคำพูดได้ไม่ถูก 

มือหนาดึงประตูปิดลงจนได้ยินเสียงล็อกอัตโนมัติจากด้านใน แต่ในยามที่ดึงสายตากลับ พบช่อดอกไม้ที่ถูกเหยียบจนกลีบดอกสวยๆ ของมันช้ำ ใจของผมมันสั่นแปลกๆ ถึงอย่างนั้นก็ยอมก้มลงเก็บแต่โดยดี

ช่อละสี่พันกว่าในช่วงเวลาที่เงินในกระเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ