บทที่ 47 47

หลายวันต่อมา 

แกร๊ก~ 

ฉันเปิดประตูห้องตามด้วยการค่อยๆ โผล่ใบหน้าออกไปมองยังลูกบิดประตูเล็กน้อย .

ตากลมๆ หยุดค้าง มองถุงอาหารที่แขวนอยู่บนนั้นเหมือนหลายๆ วันที่ผ่านมา 

เช้าวันนี้เป็นน้ำเต้าหู้กับปาท่องโก๋ที่เพียงแค่ใช้ฝ่ามือสัมผัสก็รับรู้ได้ถึงความอุ่นร้อน เป็นไปได้ว่า คนที่นำมาแขวนไว้อาจจะเพิ่งน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ