บทที่ 55 55

ฉันเก็บโทรศัพท์มือถือไว้ในกระเป๋าสะพายข้างอย่างเก่าคล้อยหลังที่ล้วงออกมาดูเวลา และเห็นว่าใกล้เวลาที่ลุงอาชาจะมารับฉันแล้ว 

คนตัวโตที่มองการกระทำของฉันเงียบๆ แอบถอนลมหายใจออกมาหนักๆ

เวลาที่ฉันหันมองยังเห็นว่าโอโซนทำหน้างอเหมือนวินาทีแรกที่รู้ว่าฉันกำลังจะกลับ ถามอะไรก็ไม่ตอบ ชวนคุยอะไรก็ไม่คุยด้วย ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ