บทที่ 46 ไม่หลอกนะ?

หอพัก แคล้วมารวย

"แม่ ฮือออ~แม่จ๋าาา" โมรีร้องไห้ หยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาปาดน้ำตา วันเวลาเก่าๆ หวนคืนกลับมา "ไม่น่าเลย เห็นกันอยู่หลัดๆ"

"ร้องไห้หาแม่มึงเหรอ..อีโมรี"

"ใช่ หนูร้องไห้หาแม่ ฮึกกก"

"โว้ยยยยย หยุด! กูยังไม่ตาย"

"แม่อะ กะ ก็หนู ฮึบบบ"

ผู้เป็นแม่หยิบยาดมขึ้นมาพร้อมกับนั่งจ่อพัดลมเพื่อ...