บทที่ 48 ทยอยออกจากหอพัก

ผู้หญิงที่มีร่างกายคล้ายกับคนปกติ แต่ใบหน้ากลับไร้อวัยวะ ไม่มีหูตาจมูกหรือปาก เป็นเพียงผิวหนังสีเนื้อที่ปูดโปนด้วยน้ำเลือดน้ำหนองน่าสยดสยอง เสียงร้องโหวกเหวกโวยวายของชายที่วิ่งกลับขึ้นชั้น 4 ตะโกนดังลั่น

"ช่วยด้วย ผะ...ผีหลอก!!"

เธอเป็นใคร? ต้องการอะไรกันแน่?

คืนต่อมา

"ไปไหนเจ้าแมวน้อย" นักศึกษา...