บทที่ 8 Ep.8 กูอยากได้ว่ะ ขอได้ไหม?
โต๊ะเอลริน
"เอลริน จำพี่ได้ไหม?" เสียงคุ้นดังขึ้นข้างหู
หันขวับปรายตามองก่อนจะยิ้มกริ่ม "อ๋อออ..พี่คนหล่อ!"
"แสดงว่าจำได้สินะ ไปต่อข้างนอกด้วยกันไหม?"
"อู๊ยยย! ด้ายค้าาา~"
ตัวเล็กหัวเราะชอบใจ ตอบกลับด้วยน้ำเสียงยาน เธอในตอนนี้ไร้ซึ่งสติอย่างสมบูรณ์
โต๊ะโซฟาหรู
"เหยดดด! ไอ้เรย์มันล่อน้องจีสตริงแดงไปแล้วว่ะ!" ไมค์เชียร์
รันเวย์เหลือบตามองตาม ยกกระดกแก้วเหล้ารวดเดียวจนหมด เสียงหัวเราะเย้ยหยันดังลอดไรฟัน "แรดก็คือแรดอยู่วันยังค่ำ!"
"มึงดูไม่พอใจนะ"
"ใครไม่พอใจ ใครวะ! กูไม่ได้ไม่พอใจ!!"
"เออๆ แล้วจะตะคอกทำไมวะ ฮ่าๆ"
เขาหยัดตัวลุกขึ้นเดินไปเข้าห้องน้ำเพื่อสงบสติอารมณ์ ไม่รู้ว่าทำไมตอนนี้ใจเขามันร้อนรนลุกเป็นไฟ
บนรถ
รถหรูขับออกมาจากผับกำลังมุ่งตรงไปยังโรงแรมม่านรูดที่เป็นลูกค้าประจำ เรย์เหลือบมองตัวเล็กที่เมาแอ๋พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
"พี่สุดหล่อขา~ หนูหิวข้าว" เอลรินโวยวายเสียงยาน
"ฮะ? หิวเหรอ" เรย์ขมวดคิ้ว
ไม่กี่นาทีต่อมา ทั้งคู่มาหยุดอยู่หน้าร้านก๋วยเตี๋ยวข้างทาง แสงไฟกิ่งสาดกระทบใบหน้าที่ยังแดงจัดเพราะฤทธิ์เหล้า
"นี่เป็นครั้งแรกเลยนะ ที่พี่พาผู้หญิงมากินก๋วยเตี๋ยวข้างทาง ฮ่าๆ" เรย์หัวเราะอย่างงงๆ แต่ก็เอ็นดูคนตัวเล็กตรงหน้า
เอลรินคีบเส้นเข้าปาก ก่อนจะฉีกยิ้มกว้างให้เขา
"แฮะๆ อร่อยจะตายว่าไหมคะ"
ความสดใสร่าเริงของหญิงสาวกำลังทำให้หัวใจของชายหนุ่มสั่นไหว เรย์มองแล้วยิ้มแบบที่ไม่เคยมองใครมาก่อน เหมือนโลกทั้งใบของเขามันสว่างขึ้นเพราะเธอ
ครืด~ ครืด~
เสียงโทรศัพท์ดังขัดจังหวะ เขาล้วงหยิบมันขึ้นมากดรับสาย ปรากฏว่าเป็นเบอร์ของรันเวย์
"ว่าไง เออ กูจะรีบไป!" เมื่อได้ฟังเรื่องราวจากปลายสาย สีหน้าเขาตื่นตกใจเป็นอย่างมาก
"มีอะไรเหรอคะ?" เอลรินเงยหน้าถาม
"ไอ้ไมค์มีเรื่อง เราไปกันเถอะ!"
เขารีบจ่ายเงินก่อนจับแขนเธอลากไปขึ้นรถ
หน้าผับ
เสียงตะโกนดังก้องสนั่นของกลุ่มคนที่กำลังมีเรื่องกัน ทั้งสองฝั่งดื่มเหล้าจนเมาไร้สติ "ไอ้สัส! มาดิวะ!"
"มึงก็มาดิวะ!" จบประโยคนั้นเสียงหมัดปะทะก็ดังระงม
ตุ้บบบ! ตั้บบบ! โครมม!!
ชายหนุ่มสองฝั่งนัวเข้าซัดกันจนใบหน้ายับเยิน แต่ก็ยังไม่มีใครยอมแพ้ใคร เอลรินยืนมึนบีบีอ มองภาพพร่ามัวตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น กระทั่งมีใครบางคนคว้าแขนเธอไว้
"ยืนโง่ทำไมวะ ไปดิ! จะรอตำรวจมาจับรึไง!" เสียงใครบางคนตะโกน ก่อนลากเธอวิ่งออกไป
บนรถ
ลมกลางคืนพัดแรงเข้าหน้า เอลรินรู้แค่ว่าตัวเองถูกใครบางคนพามานั่งบนรถอีกคัน สติแทบไม่เหลือ
"เป็นไง โดนไอ้เรย์เอาไปกี่น้ำ" เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นพร้อมกับสายตาเย็นเฉียบของรันเวย์
"น้ำเดียววว~"
เสียงยานคางเอ่ยตอบ ไม่เข้าใจความหมายที่เขาถามด้วยซ้ำ
เอี๊ยดดดดด!!
เสียงเบรกดังเอี๊ยดรถหยุดกะทันหัน รันเวย์หันมาจ้องหน้าเขม็ง "ไม่รู้สึกอะไรบ้างเหรอวะ ที่เอากับฉันแล้วไปเอาเพื่อนฉันต่อ?"
"อะไรคะ ก็แค่น้ำเดียวเอง น้ำใสด้วย แดกยังไม่ทันอิ่มเลยโดนลากออกมาอีก"
คำพูดนั้นทำให้เขากำหมัดแน่น สายตาแข็งกร้าวแทบจะกินเลือดกินเนื้อ "นี่ถึงขนาดกินน้ำมันด้วยเหรอ!"
เสียงเครื่องยนต์ดังก้องท้องถนน รันเวย์กดคันเร่งจนรถพุ่งทะยานไปในความมืด
คอนโดหรูของหมอรันเวย์
รถสปอร์ตคันหรูจอดสนิท คนตัวสูงกระชากตัวเล็กที่เมามายเข้าไปภายในคอนโดนส่วนตัว "โอ๊ยยย! ทำอะไรเนี่ยเจ็บนะ!!"
เอลรินร้องลั่นเมื่อถูกเหวี่ยงลงบนเตียงอย่างแรง
ภายในห้องเงียบสนิท มีเพียงเสียงหอบหายใจกับกลิ่นแอลกอฮอล์ลอยคลุ้งในอากาศ รันเวย์จ้องหน้าเธอด้วยสายตาที่ทั้งโกรธและหวั่นไหว
"ร่านดีนักนิ ไหนๆ เธอก็เอากับใครก็ได้แบบไม่เลือกอยู่แล้ว งั้นเอากับฉันอีกสักรอบคงไม่เป็นไร!" พูดจบก็ขึ้นไปคร่อมทับตัวเล็ก บดขยี้ริมฝีปากจูบแลกลิ้นอย่างเร่าร้อน
"อื้ออ~" เอลรินสับสนและงุนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้น มึนเมาจนไม่เข้าใจ ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้ปฏิเสธการกระทำของเขา ปล่อยให้ทุกอย่างเกิดขึ้นตามความปรารถนาที่ก่อตัว
เหมือนว่าลึกๆ แล้วหัวใจของเธอกำลังต้องการสัมผัสจากเขาคนนี้
'คุณหมอรันเวย์'
