บทที่ 24 หลอกกันทั้งนั้น

เหมือนโลกตรงหน้ากำลังแตกทลายลงช้า ๆ ภาพเธอกับเขาเคยรักกันมันกำลังแตกลงไปเป็นเสี่ยง ๆ

ณาลัลน์เดินกลับเข้าไปในตึก

แต่คินวายังคงยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น

เที่ยงคืน

ณาลัลน์เปิดม่านจากหน้าต่างมองลงมา เธอไม่รู้ว่าคินวากลับไปแล้วตั้งแต่ตอนไหน ดีว่าเขาไม่โวยวายและตามเธอกลับเข้ามาในห้อง ไม่งั้นคงเห็นตอนที่เธอกลับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ