บทที่ 3 ผู้ชายไทป์หมาเด็ก
“หา? ล้างแค้น กูนี่นะ” ณาลัลน์หน้าเหวอก่อนยกนิ้วชี้จิ้มที่หน้าอกตัวเอง
“ใช่ มึงสวยเป็นถึงดาวคณะ มึงต้องทำได้แน่ แค่ทำให้หมอนั่นตกหลุมรัก แล้วมึงก็ทิ้งเขาได้ปะวะ กูอยากเห็นตอนหมอนั่นอกหักวะ”
“บะ บ้าไปแล้ว มึงดูมินิซีรีส์จีนมากไปปะเนี่ย นี่มึงคิดว่าคนเรามันจะตกหลุมรักกันง่ายๆ ประเภทเจอหน้ากับปุ๊บปิ๊งกันปั๊ป แล้วเขามาชอบกูจนอกหักได้อะนะ”
“ก็มึงสวยมึงเป็นดาวคณะ ถ้าเขาเห็นมึงต้องชอบมึงแน่ น่า ณาลัลน์นะ กูเห็นผู้ชายคนไหน ๆ เขาก็ชอบมึงกันทั้งนั้น ไม่ได้ขี้เหร่แบบกูนี่ใครเขาจะสนใจ ฮึก”
เพื่อนรับบทนางโศกร้องไห้ไม่หยุด ครั้นณาลัลน์จะปฏิเสธตอนนี้ก็ดูจะใจร้ายเกินไป
แต่ก็แค่ทำให้รักแล้วก็ทิ้งแค่นั้น
เอาก็เอาวะ..
“เออ ๆ โอเค งั้นก็ได้” ณาลัลน์มองเอือมก่อนจะถอนหายใจออกมา
“แล้วเขาเป็นใคร”
“วิศวกรรมโยธา ปี 1 ชื่อคินวา ”
“ปีหนึ่ง?”
เหมือนณาลัลน์จะเคยได้ยินชื่อ แต่เธอไม่เคยสนใจเรื่องผู้ชายอะไรขนาดนั้น ก็นะ …วัน ๆ มีหนุ่ม ๆ นักศึกษาทั้งรุ่นน้องรุ่นน้อง เสนอตัวเสนอหน้าทักมาคุยกับเธอนับสิบ เธอยังไม่สน เพราะงั้นกับคนที่ชื่อคินวาแทบไม่อยู่ในสารระบบเธอเลยด้วยซ้ำ
“อืม หล่อมาก แต่ก็ใจร้ายมากด้วยเหมือนกัน”
อิงดาวพูดพลางทำสีหน้าแค้นจัด
ณาลัลน์ได้แต่เท้าคางฟังอยากตั้งใจ
แต่
“ไทป์เด็ก แถมห่วยขนาดนั้นมึงยังชอบลงเนาะ หล่อแต่เรดแฟลกแบบนั้น มึงชอบไปได้ไงวะ”
“ฮึก...ก็กูชอบเขานี่ แต่ตอนนี้กูแค้นอะ รู้มั้ยว่าหมอนั่นทำผู้หญิงในมหา’ ลัย อกหักตั้งหลายคน รวมกูด้วย กูเลยอยากเห็นเขาโดนหักอกบ้างอะ กูอยากรู้นักว่าถ้ามีคนทำให้เขาเสียใจ จะมีสภาพเป็นยังไง”
“จ้ะ ชอบก็ชอบจ้ะ แล้วคิดว่ากูจะจีบติด? “
“มึงดาวมหา ‘ลัยเลยนะลัลน์ ไม่ติดก็บ้า”
“อ่า แล้วสมมุติกูจีบติดจริง ๆ กูทำให้เด็กนั่นชอบกูได้ มึงจะไม่นอยตอนเห็น กูกับเด็กนั่นสวีทกัน?”
“นอย!”
“อ้าวนังนี่”
“มึงก็รับปากก่อนสิ ว่ามึงจะไม่หลงรักน้องคนนั้นเข้าจริง ๆ”
“โอ้ยกูคงจะรักง่าย ๆ หรอก กูไม่ได้ชอบผู้ชายไทป์หมาเด็กแบบนั้น ไม่อยากเลี้ยงต้อย แบบกูอะนะ ชอบผู้ชายทรงแดดดี้ คะ คะ ขาขา แบบเฮียคะ เฮียขาแบบนี้อะที่กูชอบ”
“จริงนะ”
“จริงดิ สาบานเลยว่าไม่เอา” ณาลัลน์รับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะ เพราะไทป์ที่เธอชอบไม่เคยมีไทป์ผู้ชายหมาเด็กอยู่ในหัว
“งั้นรับปาก”
“ค่า กูจะรีบทิ้งเด็กนั่นหลังจากที่น้องเขาบอกชอบกูเลยเป็นไง”
“โอ้ยยยย รักมึงวะณาลัลน์” อิงดาวยกตัวเข้าสวมกอดเพื่อนสาวที่แอบมีสีหน้าลำบากใจนิด ๆ
ที่ณาลัลน์พูดไปเพราะแค่อยากเอาใจและปลอบเพื่อนที่กำลังอกหักก็เท่านั้น แต่พอนึกว่าตัวเองต้องไปเล่นเกมกับใจคน ก็แอบจัลำบากใจอยู่เหมือนกัน
“เค ดีล งั้นเอาตามนี้ก็ละกันเนาะ ไว้กูจะเริ่มเลยจะได้รีบปิดจ๊อบแก้แค้นให้เพื่อนรักอย่างมึงไว ๆ โอเคปะ ขอเวลาหนึ่งเดือนทุกอย่างจบ”
“จ้าแม่คนสวย แต่อย่าลืมห้ามหลงรักเขาเด็ดขาด”
“รู้แล้วน่า ไม่เอาก็ไม่เอาสิ”
หลังปฏิเสธเพื่อนสาวคนสนิทเสียงแข็ง ณาลัลน์ก็ยกแก้วเหล้าขึ้นมาจิบ โดยที่เธอไม่ทันสังเกตเลยว่า สายตาของอิงดาวที่มองเธออยู่ เต็มไปด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ยากจะคาดเดา!
สามวันถัดมา
เสียงดนตรีจังหวะบีทเข้ม ๆ กระแทกอารมณ์ด้วยแสงไฟหลากสีที่สลับกันตามจังหวะดนตรีสุดมัน ภายในผับมิราเคิลที่เหล่าบรรดานักศึกษามหาวิทยาลัย M มักจะพากันมารวมตัวกันในทุกศุกร์
ณาลัลน์ กำลังโยกย้ายเบา ๆ ไปกับเสียงเพลงที่ขับเคลื่อนตามจังหวะสนุกสนาน ผมสีน้ำตาลอ่อนพลิ้วไหวไปกับจังหวะดนตรี เธอสวมชุดรัดรูปพอดีตัวสีขาว โชว์แผ่นหลังเนียนขาว ตัดรับกับสีไฟหลากที่สาดส่องเข้ามายังเรือนร่างที่เย้ายวน อกเป็นอก เอวเป็นเอว สะโพกเป็นสะโพก บวกกับใบหน้าที่แสนหวานที่กำลังสะบัดศีรษะไปมาตามจังหวะเสียงเพลง ดึงดูดสายตาให้เหล่าบรรดานักศึกษาชายและนักท่องราตรี ต่างพากันมองความน่ารักปนเซ็กซี่บวกกับหุ่นที่น่ามองของเธออย่างไม่ละสายตา
แต่ใครเลยจะรู้ว่าท่ามกลางความสุขและความสนุกสนานของเธอนั้น อีกไม่กี่เสี้ยววินาทีต่อมา โลกทั้งใบที่เคยมีสีสันของเธอจะเปลี่ยนไปตลอดกาล
เมื่อ ‘ณาลัลน์’ เริ่มเหนื่อยและรู้สึกคอแห้งจึงหยุดพักจากการเต้น เป็นจังหวะเดียวกับ ‘อิงดาว’ เพื่อนสาวคนสนิทที่เพิ่งเดินกลับมาถึงโต๊ะเธอพอดี
“หายหัวไปไหนมา ไหนบอกว่าไปเข้าห้องน้ำทำไมนานจัง”
เธอว่าพลางยกแก้วเครื่องดื่มสีอำพันขึ้นมาจิบ ทว่านอกจากเพื่อนสาวอย่างอิงดาวจะไม่ตอบคำตอบคำถาม ดวงตาคู่เฉี่ยวของอิงดาวกลับฉายชัดถึงความไม่พอใจบางอย่างที่ซ่อนอยู่
“หมอนั่นมาที่นี่ด้วยนะ”
“หมอนั่น หมอไหน? “
“ก็คินวา วิศวะปี1 ที่กูขอให้มึงช่วยแก้แค้นแทนไง”
“อ่อ มาด้วยเหรอ คนไหน…”
“ผู้ชายเชิ้ตดำตรงนั้นอะ คนที่มองแกอยู่”
อิงดาวพลางพยักหน้าเบา ๆ เป็นเชิงให้ณาลัลน์มองตาม
และทันทีที่เธอหันไปตามสายตาของเพื่อนสาวคนสนิท จังหวะนั้นดวงตาคู่หวานจึงปะทะเข้ากับสายตาคมของชายคนนั้นเข้าทันที
