บทที่ 30 ฝันร้าย

แสงยามเช้าสาดผ่านกระจกสูงใหญ่ของตึก Le Vencia ทำให้พื้นลู่วาววับเหมือนกระจก คินวาก้าวเข้ามาในล็อบบี้ เสื้อสูทสีเข้มพอดีตัว ผูกเนคไทเรียบร้อย แต่สีหน้าและท่าทางเต็มไปด้วยความหยิ่งและความเย็นชา

ทันทีที่พนักงานเห็นเขาก้าวเข้ามา ต่างก็โค้งคำนับโดยพร้อมเพรียง

 “สวัสดีครับคุณคริชพล” 

เขาพยักหน้าเพียงเล็กน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ