บทที่ 77 กันท่า

พออีกฝ่ายเดินห่างออกไป ณาลัลน์ก็หันขวับไปมองคนข้าง ๆ แทบจะทันที

“คุณทำบ้าอะไรของคุณคะ!” เธอกระซิบเสียงเครียด

“กันพี่จากคนอื่นไง” คินวาเหลือบมองเธอด้วยหางตา

“กันอะไรคะ นั่นโอกาสต่องานของบริษัทฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มาชิงรับนามบัตรแทนแบบนี้นะ”

คินวาเลิกคิ้วมองนิ่ง พลางยกยิ้มที่มุมปาก

“แน่ใจว่าไม่มีสิทธิ์? ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ