บทที่ 9 ก็แค่แก่กว่า
ณาลัลน์อ้าปากค้างตัวแข็งทื่อ เธอมองช้อนขึ้นสบตากับชายหนุ่มรุ่นน้องที่สวมเสื้อช้อปแดงที่อยู่ตรงหน้าด้วยแววตาเคืองจัด
ท่ามกลางเสียงผู้คนที่ต่างพากันซุบซิบนินทา
“หา สองคนนั้นกินกันแล้ว?”
” อะไรอะ นั่นเด็กปี 1 กับปี 4 เลยนะ ได้ไง “
“ไม่อยากเชื่อ หลอกฟันเด็กแน่ๆ”
เออ จะบ้า ฟังแล้วณาลัลน์รู้สึกอยากจะบ้าตายขึ้นมาเลยจริง ๆ
“นาย มาทางนี้เดี๋ยวนี้เลยนะ”
ว่าจบณาลัลน์จึงลากแขนคินวาไปข้างตึก จุดนั้นเป็นมุมอับและค่อนข้างปลอดผู้คน แต่ถึงแบบนั้นก็ยังดีกว่าให้เธอกับเขายืนเด่นเป็นเป้าสายตาใครต่อใคร
แต่ดูเหมือนว่าเธอจะคิดผิด
เพราะทันทีที่ลับสายตาของผู้คน คินวาก็ดึงแขนเรียวของณาลัลน์เข้าหาตัว ก่อนจะดันแผ่นหลังเล็กติดกำแพง แล้วตามด้วยฝ่ามือหนาเข้าทาบทับลงที่กำแพง คร่อมร่างของเธอไว้ตรงกลาง
“เมื่อกี้ นายพูดเรื่องบ้าอะไรออกมา ต่อหน้าทุกคนเนี่ย ครั้งแรกอะไรของนาย เมื่อคืนเราไม่ได้มีอะไรสักหน่อย” เธอโวยวายพลางจ้องหน้าด้วยความโกรธ
“แต่…เมื่อคืน…เราสองคนจูบกันแล้วนะครับ”
ณาลัลน์แทบจะกลั้นหายใจแล้วเอาหน้ามุดไปทีีใดที่หนึ่งสักที
แต่…
จะให้เธอขยับไปทางไหนได้ล่ะ ในเมื่อตอนนี้สองแขนแกร่งของหนุ่มรุ่นน้องกำลังใช้ฝ่ามือทาบทับบนกำแพง คร่อมร่างเล็กของเธอจนขยับเขยื้อนไปทางไหนก็ไม่ได้
“หยุดพูดไปเลยนะ “
“ก็ผมกลัวพี่ลืม และถ้าพี่ลืม…”
เสียงทุ้มเว้นจังหวะลมหายใจ พลางใช้สายตาไล่มองใบหน้าหวานผ่านริมฝีปากอิ่ม ก่อนที่เขาจะยกยิ้มที่มุมปากแล้วโน้มใบหน้าหล่อเหลาลงไปกระซิบที่ข้างหูของเธอ แล้วพูดประโยคต่อมาที่ทำให้คนฟังใบหน้าร้อนผ่าว
“เราจูบกันอีกได้ไหมครับ”
ตาย ตายแน่ณาลัลน์ นี่เธอเล่นกับไฟอยู่เหรอเนี่ย
“ตกลงจำได้หรือยังครับ ถ้าจำไม่ได้ผมจะช่วยทวน”
“ฉันจำได้หรอกน่า”
“นั่นสิ จะลืมง่าย ๆ ได้ไงครับ ในเมื่อเราจูบกันแล้ว ตกลงเป็นแฟนกันแล้วด้วย พี่ช่วยรับผิดชอบคำพูดของตัวเองหน่อย”
ไม่ว่าเปล่ามือหนายังหยิบปอยผมของเธอขึ้นมาม้วนเล่นที่ปลายนิ้ว พลางใช้สายตาเจ้าเล่ห์มองใบหน้าหวานที่ขึ้นสีแดงระเรื่อ และทำตัวไม่ถูก
ณาลัลน์นึกอยากหายตัวให้พ้นๆ
นี่มันหมาเด็กตรงไหน หมาป่าชัด ๆ
ณาลัลน์ปวดหัวมาก ไม่คิดว่าไปๆ มาๆ คินวาจะเป็นฝ่ายรุกเธอมากขนาดนี้ แต่แล้วไงละ หน้าที่เธอคือต้องทำให้เขารักและก็ทิ้งไม่ใช่เหรอ เพราะงั้นเธอต้องยอมทำตามน้ำไปก่อน แม้จะขัดใจตัวเองอยู่ลึก ๆ ก็ตามที
จากวันนั้น ณาลัลน์ก็ยอมทำตัวเหมือนว่ายอมคบกับคินวาเข้าจริง ๆ ยอมไปไหนมาไหนด้วย ไม่ว่าจะดูหนัง ฟังเพลง หรือกินข้าว บางครั้งคินวาเป็นเที่ยวผับกับเพื่อน ๆ เขาก็หนีบเธอไปด้วยเสมอ ประหนึ่งเธอกับเขาตัวติดกัน
แล้วก็รู้ด้วยว่าผู้ชายไทป์หมาเด็กแบบเขาอ้อนเก่ง เอาใจเก่ง และติดสกินชิพเอามาก ๆ มากจนเธอเกือบจะหวั่นไหวไปหลายรอบ
และทุกเที่ยงเขาก็มักจะมารับเธอที่คณะ เพื่อพาเธอออกไปหาอะไรกินข้างนอกมหาวิทยาลัยอยู่บ่อย ๆ
เช่นวันนี้
คินวาพาณาลัลน์ซ้อนมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์คันโปรดของเขา พาไปกินอาหารที่ร้านคาเฟ่ร้านดังติดภูเขามองเห็นวิวทิวทัศน์ที่มองลงไปเห็นเมืองทั้งเมืองได้เต็มตา เป็นหนึ่งในร้านโปรดที่เขามักจะชอบมากินประจำกับเพื่อน ๆ
“ลัลน์อยากกินอะไรครับดีครับวันนี้”
“แหม เดี๋ยวนี้เรียกชื่อเฉย ๆ ข้ามเส้นกันเลยนะ ไม่มีเรียกพงเรียกพี่แล้ว” ณาลัลน์ว่าพลางค้อนใส่
“น่า หรือจะให้ผมเรียกลัลน์ว่าลัลน์ดีละ” คินวาพูดพลางส่งสายตาวิบวับ
เธอเห็นราวกับว่า เขาเป็นหมาโกลเด้นกระดิกหางมองเธออยู่ประมาณนั้น
“อย่าได้หาเรียกแบบนี้เด็ดขาด ฉันไม่ชอบ”
“เค งั้นผมเรียกลัลน์เฉยๆ นะ ลัลยน์คร้าบบบ"
พออนุญาตปุ๊บเจ้าตัวก็เรียกเธอปั๊บ
ณาลัลน์แทบละลาย เกือบลืมไปแล้วด้วยว่า ตัวเองชอบผู้ชายไทป์แดดดี้ ดุ ๆ อบอุ่น เป็นผู้ใหญ่ พอมาเจอผู้ชายไทป์หมาเด็ก ก็ดูขี้อ้อนจนแทบละลายได้เหมือนกัน
อ้อนเก่งเป็นบ้า
“แล้ววันนี้ ลัลน์อยากกินอะไรอะ”
“กินอะไรก็ได้”
“งั้นกินผมไหม รับรองอร่อยสุด”
“แหวะ ทุเรศ คุยกับนายทีไรชอบชวนลงมาคุยเรื่องใต้สะดือทุกที” ณาลัลน์มองค้อน แต่ก็ยอมรับลึก ๆ ว่า ถึงคินวาจะชอบพูดเล่นอะไรสองแง่สองง่ามแบบนี้ แต่เขาก็ไม่เคยทำอะไรเลยเถิดเธอไปนอกจากการแค่ขอกอดและก็หอม หรืออย่างเก่งสุดก็แค่จูบปากกันเบา ๆ
จนเธอเองแอบคิดไม่ได้ว่า เขาอะนะเพลย์บอยที่หลอกฟันผู้หญิง และทำให้คนเสียใจมาแล้วนับไม่ถ้วน
“เอาพวกอาหารจานเดียวก็ได้นะคิน กินง่ายง่ายๆ ฉันนึกไม่ออกนายคิดแทนทีสิ”
“ข้าวไข่เจียวครับง่ายสุด”
“เหอะ ถ้าขนาดจะพามากินตั้งไกลแล้วให้กินไข่เจียว ทีหลังนายพอฉันทอดไข่เจียวอยู่ที่ห้องก็ได้ย่ะ”
“จริงนะ งั้นคราวหน้าผมจะพาลัลน์ ไปกินข้าวที่ห้องผม”
“ฉันจะได้กินข้าวไข่เจียวไหมอะ? ถ้าจะไปที่ห้องนายอะ”
“ได้ดิ กินได้ทุกอย่างที่อยากกิน รวมถึงไข่ทุกอย่างด้วย” แล้วคินวาก็ใช้สายตามองลงไปที่หน้าขาของตัวเองเป็นนัยๆ
“ไข่นี่ก็ด้วยครับ”
“เหอะ นายนี่มันเหลือเกินจริงๆ” ณาลัลน์รู้ว่าเขาตบมุก หมายถึงไข่อะไร เธอหัวเราะออกมาเสียงใส
จะว่าไปหนุ่มรุ่นน้องตรงหน้านี้ทำให้เธออารมณ์ดีอยู่บ่อย ๆ
เขาขี้เล่น
ตบมุกอะไรเยอะแยะเต็มไปหมด
จากนั้นคินวาาจึงสั่งเมนูอาหารง่าย ๆ ที่เขาชอบกินเป็นประจำมาให้เธอจริง ๆ เป็นเมนูข้าวผัดกะเพราหมูชิ้นใส่ถั่วฝักยาวและข้าวโพดอ่อนให้พร้อมกับไข่ดาวสุก ๆ และกรอบ
