บทที่ 14 ไม่รักก็คือไม่รัก

  เอี๊ยด! 

  รถตู้ขับเข้ามาจอดที่จุดส่งผู้ป่วยอย่างรวดเร็ว ดินแดนอุ้มน้ำมนต์ไปวางบนเตียงบุรุษพยาบาลรีบเข็นร่างบางเข้าห้องฉุกเฉินไปด้วยความรวดเร็ว 

  “ ผมกลับนะครับ ” ติดแดนเอ่ยขึ้นตั้งท่าจะหันหลังกลับก็ต้องชะงัก..

  “ แกต้องอยู่เฝ้าน้องจนกว่าน้องจะหาย ” เสียงเข้มของท่านธีระเอ่ยบอกลูกชายหัวดื้อดวงตาจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ