บทที่ 10 ต้องรับผิดชอบ

“อย่าเข้ามานะ ไม่งั้น...ฉันจะตะโกนให้คนช่วยจริง ๆ ด้วย” มีอาถอยร่นไปด้านหลังจนติดขอบอ่างล้างหน้า

แขนทั้งสองข้างรัดกับอกอวบแน่นยิ่งขึ้น

ตึก!

ไฟเดินมาหยุดในระยะที่ห่างจากคนตัวเล็กเพียงก้าว เขายกยิ้มเล็กน้อยเมื่อเห็นท่าทางตื่นตระหนกของเธอ ก่อนจะปรับเป็นสีหน้าเรียบนิ่งพร้อมกับเอ่ยถามออกมาด้วยน้ำเสียงจริ...