บทที่ 17 อย่าเกร็ง

มือหนาจัดการวางโทรศัพท์ไว้ที่เดิมก่อนจะหยิบพอตที่วางอยู่ข้าง ๆ ก่อนก้าวเดินมานั่งลงตรงปลายเตียง สายตาคมจับจองหันหน้าไปทางประตูห้องน้ำพร้อมกับยกพอตขึ้นมาสูบ ตั้งตารอคนด้านในอย่างใจเย็น

ไม่นานนักเสียงจากประตูห้องน้ำก็เปิดออกพร้อมกับกลิ่นหอมของสบู่เหลวที่โชยหอมอ่อน ๆ แตะจมูก ช่วยปลุกเร้าความรู้สึกอยากข...