บทที่ 42 เป็นห่วง

ฉันรีบลุกขึ้นและหันไปบอกกับนานา เพราะที่นั่งตรงนี้ติดกับทางเดินเข้าไปยังห้องพักนักแข่ง ถ้าไฟลงมาจากรถและเดินมาทางนี้เขาต้องเห็นฉันแน่ ๆ

“จบอะไรกัน มีอีกตั้งสามแมทต์”

“หาว่าไงนะ”

“จริงแก ต่อจากนี้จะมีการแข่งรถสี่แมทต์ต่อวันแล้ว” นานาอธิบายด้วยท่าทางจริงจัง ส่วนฉันก็ขมวดคิ้วเป็นปมด้วยความสงสัย

“คู่ใคร...