บทที่ 47 เรามาเริ่มต้นกันใหม่ไม่ได้เหรอ

“ใครห่วง อะไรทำให้นายมั่นแบบนั้น” 

“ไม่รู้สิ เผื่อเธอจะคิดถึงฉันแบบที่ฉันคิดถึงเธอ” สายตาคมที่มองมาทำให้เธอวูบไหว แต่เธอจะไม่ยอมแสดงให้เขาเห็นเด็ดขาดว่าเธอเองหวั่นไหวกับสายตาและคำพูดของเขามากแค่ไหน

“ฝันเถอะ ใครจะไปคิดถึงคนที่ทำร้ายตัวเอง บ้าหรือเปล่า”

ไฟชะงักจ้องมองลึกลงไปในแววตาของคนตรงหน้า เขาพูดไ...