บทที่ 48 กลายเป็นไอ้หมาโบ้

@ที่มหาวิทยาลัย

“ว่าไง มึงเจอมีอาปะวะ”

เสียงพายุเอ่ยถามทันทีที่ไฟเดินมาถึงยังโต๊ะกลุ่มเพื่อนที่นั่งอยู่ใต้อาคารเรียนคณะวิศวะ

“เจอ แต่แม้ง จิ๊” เขาจิ๊ปากออกมาอย่างหัวเสีย ที่เธอใจแข็งกว่าที่เขาคิดไว้มาก อุตส่าห์ตามดักเจอจนขึ้นรถไฟฟ้าขบวนเดียวกันสำเร็จเธอก็ยังไม่เปิดโอกาสให้เขากลับไปเหมือนเดิมได้สักที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ