บทที่ 49 ก็มีอยู่คนเดียว

สิ้นเสียงของไฟเขาและเพื่อน ๆ ก็เดินออกจากบ้าน โดยมีพายุที่เป็นคนขับรถออกจากที่จอด

ไฟที่เมื่อเห็นรถของตัวเองในรอบเดือนก็ทำการเดินสำรวจรอบ ๆ คันอย่างคิดถึง

“รถก็ได้มาแล้วยังจะหาตัวมันต่ออยู่ไหม” เป็นเพลิงที่ถามขึ้น

“ปล่อยแม่งไป” ไฟเอ่ยตอบด้วยเสียงราบเรียบ

“กัดแล้วปล่อยง่าย ๆ แบบนี้ไม่สมเป็นมึงเลยว่ะ”

...