บทที่ 55 อย่าเป็นอะไรนะ ..

@สนามแข่ง...

ตั้งแต่ที่มหาลัยจนถึงสนามแข่งไฟยังคงนิ่งเงียบไม่พูดอะไรเลย  จนกระทั่งเขาพาเธอมาที่ห้องพักแข่งรถอย่างที่เคยพามาเฝ้าเขาแข่งเป็นประจำทุกเย็นปกติ แต่ที่ไม่ปกติจนสังเกตได้ ก็เห็นจะเป็นไฟที่เงียบนิ่ง สีหน้าดูว่างเปล่าไม่มีชีวิตชีวาเหมือนทุกวัน

“นายเป็นอะไรไป” 

“เปล่า” 

“ก็เห็นอยู่ว่าเป็น” 

“ใ...