บทที่ 2 ไม่มีใครยอมใคร

-ที่ลานจอดรถของผับ-

เฟียร์เดินมาหยุดยืนอยู่หน้ารถของตัวเองเพื่อสงบสติอารมณ์ที่กำลังคุกรุ่น มือเล็กล้วงกระเป๋าถือเข้าไปหยิบพอตตัวใหม่ออกมาสูบเพื่อต้องการระบายความรู้สึกอัดอั้นภายในอก

ฟู่~~

กลุ่มควันสีขาวลอยคลุ้งไปทั่วบริเวณลานจอดรถ เธอสูบสารเคมีต่าง ๆ เข้าปอดและพ่นออกมาซ้ำแล้วซ้ำเล่าอยู่อย่างนั้น ใบหน้าหวานแหงนขึ้นฟ้าพร้อมกับหลับตาเพื่อข่มอารมณ์ในจิตใจ แต่ก็ไม่วายนึกถึงภาพต้นเหตุเมื่อครู่อยู่ดี

ไม่นานนัก เสียงฝีเท้าหนักของใครบางคนก็เดินเข้ามาประชิดตัวจากทางด้านหลัง

“ออกมาไม่บอก” เสียงทุ้มเอ่ยถามพร้อมกับขยับเข้ามายืนอยู่ข้างกายของหญิงสาว

“หึ” เฟียร์หัวเราะในลำคออย่างนึกขำ

“ไม่เห็น ? ตามัวมองอะไรอยู่ล่ะ” เสียงหวานเอ่ยด้วยน้ำเสียงติดหงุดหงิดระคนจิกกัดเขาเล็กน้อย ดวงตาเฉี่ยวคู่สวยมองไปยังด้านหน้าพร้อมกับยกพอตขึ้นมาสูบและพ่นควันไปทางที่ร่างสูงยืนอยู่

ท่าทางหงุดหงิดรวมถึงคิ้วเรียวสวยที่ขมวดกันเป็นปมอยู่บนดวงหน้างดงาม ทำเอามุมปากหยักยกยิ้มให้กับเพื่อนสาวคนสนิทที่พ่วงมาด้วยตำแหน่งเพื่อนนอน

เพลิงรู้ว่าเธอกำลังอารมณ์เสียเพราะเขา และรู้ด้วยว่าจะต้องง้อเธออย่างไร

“ดูดด้วยดิ” เสียงทุ้มเอ่ยปากบอกพร้อมกับแบมือขอ

มือเล็กส่งพอตไปด้านข้างเอาให้อีกฝ่าย หากแต่ใบหน้าสวยยังคงมองตรงไม่หันไปหาคนข้างกาย เพราะเกรงว่าถ้าผินหน้าไปมองเธอจะยิ่งหงุดหงิดที่ได้เห็นสีหน้าเย้ยหยันนั่น

ทว่า...

“ไม่ใช่อันนี้” เสียงทุ้มเอ่ยปฏิเสธ

ดวงหน้าหวานเลิกคิ้วสงสัยก่อนจะหันไปมองร่างสูงข้างกายในทันทีเพราะไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร

ก่อนที่จะ…

หมับ !

มือหนาคว้าข้อแขนเรียวข้างที่เฟียร์ยื่นพอตให้พลางรั้งตัวเธอเข้าหา

และ… โน้มหน้าเข้าไปทาบทับกลีบปากเรียวเพื่อจูบในทันที

เมื่อสองริมฝีปากประกบเข้าหากัน ต่างฝ่ายต่างดูดดุนขบเม้มริมฝีปากกันไปมาอย่างไม่มีใครยอมใคร ทั้งคู่ล้วนสอดลิ้นร้อนตวัดเกี่ยวพันกันและกันโดยไม่มีสิ่งใดมาขวางกั้น มวลอารมณ์ความต้องการเพิ่มสูงขึ้น พร้อมกับเสียงจูบอย่างดูดดื่มก็ดังลอดเข้าโสตประสาทให้ได้ยิน

“อื้อ” เฟียร์ส่งเสียงประท้วงเมื่อเริ่มขาดอากาศหายใจ แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็สู้ไม่ถอย เรียวลิ้นเล็กตวัดเกี่ยวดูดดึงลิ้นสากของอีกฝ่ายพร้อมกับยกแขนเรียวทั้งสองข้างคล้องลำคอแกร่งเอาไว้

ทุกอย่างเป็นไปตามสัญชาตญาณและอารมณ์ดิบ ฝ่ามือหนารวบรัดเอวคอดยกร่างบางมาวางบนฝากระโปรงรถพร้อมกับแทรกตัวเข้าตรงกลางหว่างขาเรียวสวย ก่อนจะเคลื่อนมือมาล็อกคางมนเอาไว้ให้ใบหน้าสวยเชิดหน้ารับรสจูบอันแสนเร่าร้อนจากเขา

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะรสชาติของแอลกอฮอล์ที่ดื่มไปหรือรสจูบอันแสนคุ้นเคย ที่ทำให้สองเรียวลิ้นตวัดกันไปมาอย่างไม่มีทีท่าว่าหยุดเป็นเวลาเนิ่นนานนับนาที

ทุกอย่างแทบจะเกินควบคุม ทั้งสองคนเริ่มเตลิดไปไกลและฉุดรั้งไม่อยู่ ร่างบางถูกยกขึ้นด้วยวงแขนแกร่งหมายจะอุ้มเธอเข้าไปต่อในรถ แต่ทว่า… ใบหน้าหวานกลับผละจูบออก

“กลับห้องดิ ทำในรถไม่ชอบ ไม่ถนัด” เธอเอ่ยบอกเสียงกระเส่าอย่างแผ่วเบา

เพราะรู้ดี…

คนอย่างเพลิง ถ้าได้เริ่มแล้วไม่มีทางหยุดง่าย ๆ

@คอนโดมิเนียมของเพลิง

“อ๊า อื้ออ” ใบหน้าสวยได้รูปเชิดหน้ากัดปากกลั้นความเสียวซ่านซึ่งกำลังได้รับจากคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็น… เพื่อน

เพื่อนที่ทำอะไรกันมากกว่าเพื่อน แต่ก็เป็นได้แค่... เพื่อนกันเท่านั้น

“อ่า อ้ากว้างอีก” เสียงทุ้มแหบพร่าเอ่ยสั่งคนตัวเล็กที่ตอนนี้กำลังใช้แขนทั้งสองข้างค้ำยันตัวเองไปทางด้านหลัง พลางเชิดหน้าร้องครางรับสัมผัสจากคนตัวโตซึ่งยืนแทรกกลางอยู่หว่างขาตอกอัดเอวสอบโถมใส่เรือนร่างบาง จนกลีบดอกไม้งานเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำเพราะถูกเขาเล่นงานมาร่วมหนึ่งชั่วโมงกว่า

ขณะนั้นมือหนาก็ดึงรั้งเอวคอดให้เข้าหาตัวมากขึ้น และอัดกระแทกด้วยความรุนแรงจนโต๊ะทำงานสั่นคลอนเกิดเสียงเสียดสีกับพื้นดังตามจังหวะการเคลื่อนไหวของสะโพกหนา

“อื้อ ระ... แรงอีก จะไม่ไหวแล้ว” มือเล็กหนึ่งข้างละมาจับข้อแขนแกร่งพลางเอ่ยบอกคนตรงหน้าด้วยสายตาที่สื่อถึงความเสียวซ่านอย่างสุด ๆ เสียงหวานครวญครางเสียงกระเส่าขาดห้วงไปกับแรงอัดกระแทกของเพลิงเป็นระยะ