บทที่ 38 อย่ารั้น

หมับ ! ก่อนที่เขาจะคว้าเอาข้อแขนเรียวและฉุดกระชากเธออย่างแรงให้เดินตามไปยังลานจอดรถ

“อ๊ะ เจ็บ เพลิงเบา ๆ ดิ”

เขาหาได้สนใจคำร้องขอของเฟียร์ไม่ ตลอดทางเดินไปยังรถไม่ว่าหญิงสาวจะโวยวายพยายามสะบัดมือให้หลุดออกจากการกอบกุมของมือแกร่งมากแค่ไหน เพลิงก็ยังเดินฉุดกระชากเธอต่อไปอย่างไม่สนใจคำทัดทาน

เมื่อมาถึง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ