บทที่ 47 อยากอยู่กันสองคน

ฉันพยักหน้ายิ้มขอบใจพะพายที่กำลังส่งยิ้มหวานมาให้ ก่อนที่เธอจะเดินไปหาเพลิงที่เตียง ส่วนฉันก็ถือกระเป๋าที่รับมาเอาไปเก็บในตู้เสื้อผ้า

“พี่เพลิงเป็นอะไรมากไหมคะ”

“ไม่นะ แค่หมอให้พี่อยู่รอดูอาการทางสมองพรุ่งนี้ก็คงได้กลับ” เพลิงตอบก่อนจะไหวไหล่เล็กน้อยเพื่อแสดงออกว่าตัวเองไม่ได้เป็นอะไรเลย

“ตอนรู้ข่าว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ