บทที่ 57 ถึงเวลา

เฟียร์เบนสายตามองไปด้านนอกรถ พยายามหาคำตอบให้กับความสับสนภายในใจของตัวเอง

“บรรยากาศแม่งอึมครึมแปลก ๆ แดดก็เปรี้ยงออกขนาดนี้แต่ในรถแม่งอย่างกับฝนจะตกพายุจะเข้า” พายุเหมือนพูดอยู่คนเดียว หากไม่มีเสียงเพลงภายในรถแล้วละก็... ภายในรถคงเงียบสงัดทำให้เขาหลับในเป็นแน่

“หุบปากสักทีกูจะนอน” เพลิงละจากโทรศัพท์...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ