บทที่ 68 เมื่อคืนยังอ้อนไม่พอหรือไง

“เมื่อคืนยังอ้อนไม่พอหรือไง” เฟียร์ละจากสายตาคมเป็นประกายตรงหน้า กลับมาเช็ดผมให้เขาดังเดิม เพราะเธอต้องการหลับสายตาเขาด้วยโดยเฉพาะ

“ไม่พอ” ไม่พูดเปล่าแขนแกร่งกระชับกอดยิ่งขึ้นก่อนที่เขาจะวางคางลงที่ร่องอกอวบอย่างพอเหมาะ

“ปล่อยได้แล้ว” เฟียร์พยายามถอยดิ้นขัดขืน

“วันนี้ไปเล่นกับเจ้าเหมียวที่ห้องอีกไหม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ