บทที่ 24 24
(ว่ายังไงยัยหยีของแม่ หายหน้าหายตาไปไหนมาตั้งสามวัน..)
เสียงที่ดังเล็ดออกมาจากสมาร์ทโฟนของอีกคน ทำให้เขาที่กำลังวางช้อนเมื่อทานอาหารเป็นคำสุดท้ายถึงกับชะงักไป
"มือถือพังค่ะคุณแม่ พึ่งได้เครื่องใหม่ ไม่ได้ไปเหลวไหลที่ไหนมาเลยค่ะ"
อีกคนยิ้มกว้างออกมาให้หน้าจอสมาร์ทโฟน และสรรพนามที่เธอพาดพิงถึงอีก...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 1
2. บทที่ 2 2
3. บทที่ 3 3
4. บทที่ 4 4
5. บทที่ 5 5
6. บทที่ 6 6
7. บทที่ 7 7
8. บทที่ 8 8
9. บทที่ 9 9
10. บทที่ 10 10
11. บทที่ 11 11
12. บทที่ 12 12
13. บทที่ 13 13
14. บทที่ 14 14
15. บทที่ 15 15
16. บทที่ 16 16
17. บทที่ 17 17
18. บทที่ 18 18
19. บทที่ 19 19
20. บทที่ 20 20
21. บทที่ 21 21
22. บทที่ 22 22
23. บทที่ 23 23
24. บทที่ 24 24
25. บทที่ 25 25
26. บทที่ 26 26
27. บทที่ 27 27
28. บทที่ 28 28
29. บทที่ 29 29
30. บทที่ 30 30
31. บทที่ 31 31
32. บทที่ 32 32
33. บทที่ 33 33
34. บทที่ 34 34
35. บทที่ 35 35
36. บทที่ 36 36
37. บทที่ 37 37
38. บทที่ 38 38
39. บทที่ 39 39
40. บทที่ 40 40
ย่อ
ขยาย
