บทที่ 48 48

แม้น้ำตาที่หลั่งไหล จนทำให้ดวงตาของเธอมันพร่า แต่เธอก็ยังพยายามที่จะเดินออกมา ไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว ไม่น่ามาที่นี่เลย หลายๆอย่าง หลายๆเหตุผล มันพรั่งพรูเข้ามารวมกัน จนเธอมิอาจจะตั้งตัวทัน ขาเรียวที่มีเสื้อยืดตัวยาว ปกปิดมาถึงเพียงต้นขาขาว ขยับก้าวออกมาเบื้องหน้าอย่างมุ่งมั่น ไม่กลัวว่ามันจะสะดุดกับส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ