บทที่ 54 54

ดวงตาคมก้มมองนาฬิกาข้อมืออีกครั้ง  เมื่อเขามาหยุดที่หน้าห้องห้องหนึ่งของคอนโดมิเนียมหรูตั้งนานสองนาน แต่ทว่า เจ้าของห้องกลับไปยอมกลับมาสักที เขาเหลียวมองถุงเสื้อของอีกคนที่อยู่ในมืออย่างหงุดหงิดใจ ใช่ว่า เขาจะหงุดหงิดให้คนอื่นแค่อย่างเดียวเสียที่ไหน แต่เขากำลังหงุดหงิดให้ตัวเอง ที่ไม่รู้ว่าจะมาที่นี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ