บทที่ 8 8
ผู้ชายที่ถูกแทนตัวว่า 'ผัว' จิ๊ปากในลำคออย่างไม่พอใจ เมื่อผู้หญิงที่เขากำลังจะพาออกไปด้วยกัน หันไปพูดอะไรแบบนั้นกับผู้ชายอีกคน ผู้ชายแปลกหน้าที่เหมือนจะมีอาการเมา หันมามองที่เขาทันที ส่วนยัยตัวดีที่อยู่ข้างกาย กับแสยะยิ้มใส่ พลางขยับเข้ามากอดที่ต้นแขนของเขาไว้ จนต้นแขนแกร่ง เฉียดกับเนินอกอวบอย่างไม่ได้ตั้งใจ
เขาเลือกที่จะเงียบปากเอาไว้ แล้วยัยนั่น ก็เป็นคนพาเขาออกมาจากตรงนั้นด้วยตัวเอง
"เกลียดนักเชียว ไอ้พวกขี้เมาแล้วทำกร่าง คิดว่าเอาโทรศัพท์มาล่อแล้วหยีจะวิ่งตามรึไง เหอะ.."
เธอส่งเสียงในลำคออย่างไม่พอใจ ก่อนจะหันกลับไปที่ตำแหน่งเดิมอีกครั้ง แว๊บเดียวเธอก็หันกลับมามองที่เขาใหม่
"ขอบคุณนะคะ ที่ยอมตามน้ำให้"
ดวงตาคมผุดต่ำ เธอยื่นมือมาแย่งสมาร์ทโฟนออกไปจากมือของเขาไป และนิ่วหน้าใส่ เมื่อเห็นสภาพของมัน
"โอ๊ย.. เละขนาดนี้แล้วจะโทรหา.. โอ๊ย.."
เธอกุมขมับเหมือนหนักใจ ในขณะที่เขาไม่คิดที่จะทำอะไร นอกเสียจากการยืนมองแค่อย่างเดียว
"จะไปไหน"
เขาร้องถามไวๆ เมื่อเห็นยัยนั่นหันกลับ ไปในทิศทางเก่า แต่เธอก็ยอมหันมาตอบเขายังว่าง่าย
"มือถือพังค่ะ โทรหาคนที่บ้านไม่ได้ เลยจะกลับไปยืมมือถือเพื่อนที่อยู่ข้างใน"
เธอตอบเหมือนไม่คิดอะไร ไม่คิดด้วยว่าเมื่อสักครู่ เธอพบเจอกับอะไรมา
"จะกลับไปให้ผู้ชายคนนั้นลากเข้าโรงแรมระดับห้าดาวอ่ะนะ"
เขาหรี่ตาถาม พลางกวาดสายตาไปตามเรือนร่าง แต่งตัวล่อตาผู้ชายขนาดนั้น ไม่แปลกใจเลย ที่เธอจะเสน่ห์แรง
"ที่ช่วยน่ะ ขอบคุณค่ะ แต่พี่ไม่ควรมาต่อว่าหยีแบบนี้นะ"
"ต่อว่า?"
เขานิ่วหน้าด้วยความไม่เข้าใจ ยิ่งเห็นท่าทีเย่อหยิ่งแล้วยิ่งหมั่นไส้
"แม้ว่าหยีจะไม่ใช่นางฟ้าที่แสนดีมีค่าในสายตาของพี่ซีแบบเมียพี่คี แต่หน้าอย่างหยี ก็ไม่ได้ไร้ค่า พอที่จะยอมให้ผู้ชายลากเข้าโรงแรมง่ายๆหรอกค่ะ ก็เห็นๆกันอยู่ว่า หยีสามารถเอาตัวรอดได้"
"ด้วยการอ้างว่าฉันเป็นผัวเนี่ยนะ"
เขาจ้องหน้าถาม ในขณะที่ยัยนั่นเมินหน้าหลบไปอีกทาง
"ไปขึ้นรถ"
เขาออกคำสั่ง และยัยนั่นก็หันกลับมามองที่เขาทันที
"ไปไหนคะ.."
เธอเอียงหน้าถาม เธอคงจะคิด ว่าคนอย่างเขาไม่มีทางหวังดีกับเธอขนาดนั้น ซึ่งความจริง ถ้าเธอคิดแบบนั้น มันก็ถูกต้องแล้วเช่นกัน
"ไปที่เดิม.."
"...ที่เคยพาไป"
เธอเบิกตากว้างเมื่อได้ยินอย่างนั้น จากนั้นก็หันมาต่อความกับเขาในทันที
"ห้องเชือด.. ไปทำไมคะ"
เขานิ่วหน้ากับคำว่า 'ห้องเชิือด' ที่ได้ฟัง ไม่เข้าใจว่าเธอไปเอาคำๆนั้นมาจากไหน มันไม่ได้น่าฟังสำหรับเขาสักเท่าไหร่ เหมือนคอนโดของเขา ถูกเล่าขานว่าเป็นรังรัก ที่เขาจะพาใครต่อใครเข้าออกอย่างไม่อาย
"ไปทำแบบเดิม"
"พะ..พูดบ้าอะไร เมารึไงคะ"
"ก็ไหนว่าอยากแยกฉันออกจากฝันนักหนา กลัวฉันแย่งคนรักของพี่ชายเธอนักไม่ใช่รึไง ไปกับฉันสิ..แล้วฉันจะเลิกยุ่งกับฝันทันที.."
"...ครั้งก่อนก็เห็นยอมแต่โดยดี แล้วครั้งนี้ ฉันเอาจริง"
เขาขยับเข้าหาร่างที่เล็กกว่า ทันทีที่หลุดคำนั้นออกมา ท่าทีของยาหยี คืออึ้งกับสิ่งที่เขาพูดอยู่มาก ตาคมเบิกกว้าง ตกใจ ตั้งรับไม่ทัน หรือแม้แต่เหตุผลใดก็ตาม มันไม่ได้ทำให้เขาสนใจ เขาวางมือทั้งสองข้างลงบนต้นแขนขาวที่ไม่มีแม้กระทั่งเนื้อผ้าปิดบังเอาไว้ ก่อนจะก้มลงไปแนบชิดริมฝีปาก ประกบแนบชิด ในชนิดที่เรียกว่าจูบ แบบที่ครั้งหนึ่ง เขาเคยจูบมาแล้ว
ในเมื่อเธอเจ้ากี้เจ้าการ ทำให้พี่ชายของเธอกลับมาคืนดีกับเพียงฝัน ทำให้เขาต้องแบกรับความผิดหวังโดยตั้งตัวไม่ทัน ในเมื่อเธอไม่ให้เวลาเขาได้ทำใจ หรือแม้แต่เหลือเวลาให้เขาลืมได้ เธอก็ควรชดใช้ จนกว่าเขาจะลืมได้เช่นกัน
@คอนโดมิเนียม
เจ้าของคอนโดมิเนียมหรู ปลดเสื้อที่สวมใส่ พลางโยนออกไปให้ห่างจากร่าง ดวงตาจ้องจับเพียงผู้หญิงที่เขาพึ่งจะผลักเธอให้ราบไปกับเตียง ยาหยีมองเขาอย่างไม่แน่ใจ ดวงตาของเธอสื่อความหมายว่า เธอกำลังพยายามครุ่นคิดอะไรสักอย่าง ไม่มีความมั่นใจ หาทางออกให้ตัวเองไม่ได้ แต่ไม่ว่าคำตอบของเธอจะเป็นแบบไหน แต่ในเมื่อเธอหลุดเข้ามาในห้องของเขาแล้ว คราวนี้ เขาคงไม่ปล่อยเธอไป โดยไม่ทำอะไรอย่างแน่นอน
"อื้ออ.."
คนที่นอนอยู่บนเตียงของเขา ยกแขนขึ้นมากันร่างของเขาเอาไว้ ในจังหวะที่เขาคร่อมเข้าไปหา
"อย่ามาหันหน้าหนี หันกลับมาเดี๋ยวนี้"
"ไม่ค่ะ หยีรู้แล้วว่าพี่ซีเมา กลิ่นเหล้ามันติดอยู่ในปากหยี หยีไม่ใช่เพียงฝัน พี่ซีไม่มีทางอยากทำแบบนั้นถ้ามีสติ"
"ฉันมีสติ แล้วฉันก็รู้ดี ว่าที่ฉันกำลังจะทำ มันเรียกว่าอะไร แม้ฉันจะไม่เคยทำมันกับใครก็ตาม"
คำพูดนั้น ทำให้คนใต้ร่างหันกลับมามองที่เขาทันที และเขาก็รวบแขนทั้งสองข้างไว้เหนือศีรษะทันที
"มะ..ไม่เคยทำกับใครหรอคะ"
"ใช่.. ทำไมอ่ะ เสียงสั่น ตื่นเต้นที่รู้ว่าจะได้เป็นคนแรกของฉันรึไง"
เขาว่าไป แต่ไม่ได้คิดที่จะรอคำตอบ เพราะทันทีที่จบประโยค เขาก็หยัดกายลุกอีกครั้ง พลางปลดเข็มขัดหนังราคาแพงพร้อมกับกางเกงยีนส์ที่สวมใส่ ก่อนจะโยนมันออกไปอีกทาง จากนั้นก็เริ่มต้นกระทำอย่างจริงจัง
"ถอด.. อย่าให้ต้องบอก"
"พะ..พี่ซีคิดว่าหยีจะยอมอย่างนั้นหรอคะ"
"แล้วร่องรอยพวกนี้มันจะมาได้ไง ถ้าเธอไม่ยอม"
เขาตอบกลับคำถาม พลางวางนิ้วหนักๆที่รอยแดงช้ำที่ถูกกระทำด้วยวิธีการดูด ที่บริเวณหน้าท้องแบนราบ เมื่อยามที่เขาจะถอดเสื้อของเธอออก เขารับรู้ ว่ายัยนั่นตัวสั่นเมื่อยามที่เขาสัมผัสเรือนร่าง ซึ่งเขาไม่เข้าใจเลยว่า ผู้หญิงที่มีผู้ชายล้อมกายอย่างยัยนี่ มีอาการแบบนี้ได้ยังไง ทำไมเขาจะไม่เห็น ว่าตอนที่อยู่ในคลับ ยัยนี่มีผู้ชายรอบกายกี่คน แม้คนเหล่านั้นอาจจะเป็นเพื่อนกันก็ได้ แต่ถ้าเธอปล่อยกายให้ผู้ชายโอบได้ จะเรียกว่าธรรมดาได้ยังไง
"ปะ..ปิดไฟ"
เสียงหวานหอบถี่ออกคำสั่ง เมื่อยามที่เธอเปล่าเปลือยไปทั้งร่าง ยาหยีพยายามที่จะคว้าหมอนใบใหญ่มาปิดเรือนร่างเอาไว้ ในขณะที่เขากำลังปลดปราการชิ้นสุดท้ายของตัวเอง
ร่างเล็กถดถอยหนี เมื่อสายตาของเธอปะทะกับบางสิ่งบางอย่าง ที่กำลังตื่นตัวเพราะความต้องการ เขารีบทิ้งกายลงเตียง พร้อมกับดึงข้อเท้าเล็กมาจับเอาไว้ ก่อนจะออกแรงฉุดดึงให้เธอมาอยู่ใต้ร่างเขาอย่างเดิม
"ปิดไฟ"
"ไม่ปิด กล้าๆหน่อยสิ อุตส่าห์ทำดี ยอมพลีกายเพื่อพี่ชาย เธอไม่อยากเห็นรูปร่างของผู้ชายคนแรกของตัวเองหน่อยรึไง แล้วที่ฉันไม่ปิดไฟ เพราะฉันก็ต้องการเห็นอะไรๆของผู้หญิงคนแรกของฉันเหมือนกัน"
เขาบอกแค่นั้น และปล่อยให้เธอสบตาแค่เพียงเศษเสี้ยววินาที ก่อนที่เขาจะประกบริมฝีปากลงไปทันที ตลอดชีวิตของเขา เขาไม่เคยคิดหรอก ที่จะใช้ริมฝีปากเพื่อจูบผู้หญิงมั่วๆแบบนี้ แต่ที่เขาต้องทำ เพราะเขาต้องการระบายความอึดอัดที่อยู่ในใจ
อยากแย่งผู้หญิงคนนั้นมาครอบครองก็ทำไม่ได้ ไม่ใช่ว่าเขาไม่กล้า ไม่ใช่ว่าเขาไม่มีปัญญา แต่จากสถานการณ์ที่เห็น รู้ดีมาเธอไม่มีทางมา แต่ทว่า เขากลับสลัดความคิดที่อยากจะครอบครองไม่ได้ เขาจึงต้องทำให้ตัวเอง ไม่ควรคู่กับเธออีกต่อไป ลองมีเซ็กส์กับใครง่ายๆ จะได้มีสิ่งตอกย้ำตัวเอง ว่าเขาเลวพอ ไม่ควรคู่กับเธอ
"อ๊ะ..อ๊ายย.. จะ..เจ็บ"
เสียงหวานร้องลั่น เมื่อเขาแยกขาขาวออกจากกัน และตั้งท่าจะดันเข้าใส่อย่างเดียว
"ต้องจูบก่อนรึไง ถึงจะเข้าได้"
เขาว่าอย่างหงุดหงิดใจ ก่อนจะก้มลงไปจูบปากเพื่อเป็นการเปิดทาง มือหนาบีบครั้นหน้าอกหน้าใจที่เต็มไม้เต็มมือของเธออย่างหนัก จากที่ตั้งใจว่าจะไม่แตะต้องมัน แต่ความขาวที่ล่อตา ความออร่าที่ไม่อาจจะละสายตาได้ ทำให้ฝ่ามือของเขาแทบไม่ละออกจากส่วนนั้น ในขณะที่ท่อนล่าง ก็ตั้งท่าจะดันใส่แค่อย่างเดียว
"พะ..พี่ซี"
มือบางที่ยกมาดันต้นขาแกร่ง พร้อมกับเสียงหวานที่ร้องเรียกชื่อเขาอย่างแรง ทำให้เขาต้องเงยหน้าไปสบตากับเธอใหม่ ทั้งๆที่เมื่อครู่ เขากำลังจะสอดใส่ และเขาก็ได้เห็น ว่าดวงตาของเธอคลอหยดน้ำตาที่ตั้งท่าจะไหล เธอพยายามกระพริบถี่ๆ เหมือนพยายามขับไล่ ก่อนจะเอ่ยบางอย่างด้วยน้ำเสียงสั่น
"ยะ..หยีไม่เคย เบาๆได้ไหมคะ ตอนที่พี่พยายามจะยัด มะ..มันเจ็บมาก"
แว๊บหนึ่ง ที่รู้สึกสงสาร เมื่อนึกขึ้นได้ ว่าผู้หญิงที่ชื่อยาหยีจะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆกับเขา แม้ว่าเราจะมีอะไรกันก็ตาม เขาเชื่ออย่างสุดใจ แม้ว่าเขาจะทำแบบนั้นลงไป ผู้หญิงอย่างเธอคงไม่คิดที่จะเรียกร้องอะไรง่ายๆ ความรู้สึกเห็นใจ จึงแทรกเข้ามาอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว
"จะทำให้รู้สึกเจ็บน้อยที่สุดก็แล้วกัน"
บอกแค่นั้น ก่อนที่เขาจะทำในเรื่องที่ค้างคา เขาค่อยๆดันตัวตนเข้าไปในช่องทางรักอย่างเชื่องช้า แล้วแม้ว่า เขาจะสอดใส่ได้เพียงส่วนหัวเท่านั้น ยัยนั่นก็ถึงกับเปร่งเสียงร้องไห้ออกมา เธอแสดงความเจ็บปวดออกมาทางสีหน้า ในขณะที่เขารีบแนบริมฝีปากลงไปหา ดูดกลืนเสียงร้องให้หายไปในพริบตา ก่อนจะกระแทกตัวตนเข้าหา จนสุดความยาวของมัน
เสียงกรีดร้องถูกเก็บกลั้นอยู่ในโพลงปากของเขา เรียวลิ้นร้อนตวัดชอกชอนเกี่ยวปลายลิ้นเล็กเพื่อหวังที่จะให้เธอคล้อยตาม ในขณะที่ช่วงล่างเริ่มขยับถี่ๆ ไหนๆก็มาจนถึงขนาดนี้ ถึงอย่างไรมันก็ย้อนกลับไปเริ่มใหม่ไม่ได้ เยื่อพรหมจรรย์ขาดสะบั้นในตอนที่เขารู้สึกว่ามันดีมาก เธอตกเป็นของผู้ชายด้วยน้ำคำเพียงไม่กี่คำ เธออาจจะไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าไอ้คำว่า 'คนแรก' มันไม่ได้สำคัญเท่ากับ 'คนสุดท้าย' แทบเทียบกันไม่ได้เลย
