บทที่ 10 10
คีรติก้าวขาออกมาจากห้องนอนด้วยความรู้สึกที่พังยับเยิน
ค่ำคืนที่ผ่านมาเธอเฝ้าบอกตัวเองให้เข้มแข็ง มันมีความเป็นไปได้ที่เธอจะต้องกลับ ไปรับความรู้สึกเดิมๆ ในตอนที่ยังไม่ได้พบเขาคนที่เธอเฝ้ารอ แต่ครั้งนี้มันอาจจะแตกต่างจากตอนนั้น
เพราะเธอได้เจอเขาแล้ว แต่ต้องกลับไปโดดเดี่ยวเหมือนเดิมเพราะเขาไม่เหมือ...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 1
2. บทที่ 2 2
3. บทที่ 3 3
4. บทที่ 4 4
5. บทที่ 5 5
6. บทที่ 6 6 Nc++
7. บทที่ 7 7
8. บทที่ 8 8
9. บทที่ 9 9 Nc++
10. บทที่ 10 10
11. บทที่ 11 11
12. บทที่ 12 12
13. บทที่ 13 13
14. บทที่ 14 14
15. บทที่ 15 15
16. บทที่ 16 16
17. บทที่ 17 17
18. บทที่ 18 18
19. บทที่ 19 19
20. บทที่ 20 20
21. บทที่ 21 21
22. บทที่ 22 22
23. บทที่ 23 23
24. บทที่ 24 24
25. บทที่ 25 25
26. บทที่ 26 26
27. บทที่ 27 27
28. บทที่ 28 28
29. บทที่ 29 29
30. บทที่ 30 30
31. บทที่ 31 31
32. บทที่ 32 32
33. บทที่ 33 33
34. บทที่ 34 34
35. บทที่ 35 35
36. บทที่ 36 36
37. บทที่ 37 37
38. บทที่ 38 38
39. บทที่ 39 39
40. บทที่ 40 40
41. บทที่ 41 41
42. บทที่ 42 42
43. บทที่ 43 43
44. บทที่ 44 44
45. บทที่ 45 45
46. บทที่ 46 46
47. บทที่ 47 47
48. บทที่ 48 48
49. บทที่ 49 49
50. บทที่ 50 50
51. บทที่ 51 51
52. บทที่ 52 52
53. บทที่ 53 53
54. บทที่ 54 54
55. บทที่ 55 55
56. บทที่ 56 56
57. บทที่ 57 57
58. บทที่ 58 58
59. บทที่ 59 59
60. บทที่ 60 60
61. บทที่ 61 61
62. บทที่ 62 62
63. บทที่ 63 63
64. บทที่ 64 64
65. บทที่ 65 65
ย่อ
ขยาย
