บทที่ 12 12

คีรติมองร่างสูงโปร่งที่ดันตัวลุก แล้วตรงดิ่งขึ้นไปยังชั้นสองของตัวบ้านด้วยความรู้สึกที่ไม่สามารถอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้

แม้เธอจะไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาทำ แต่สิ่งที่เขาต้องการต่อจากนี้เธอเข้าใจมันอย่างชัดเจน

เธอไม่ต่างจากของเล่น หากยังยืนอยู่ที่ตรงนี้ต่อไปไม่รู้เหมือนกันว่าเธอจะอดทนต่อคำพูดที่ร้ายกาจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ