บทที่ 37 37

"ครีม..." 

"ผมว่าพี่ออกไปก่อนเถอะ" เทวาชักสีหน้าอย่างไม่พอใจ ดวงตาคมกริบลดมองที่ระดับมือที่เด็กหนุ่มรุ่นน้องจับประคองที่มือของผู้หญิงของเขา เลยกลายเป็นรัตนพลที่ถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยใจ

"ผมขอร้องพี่ดีๆ ออกไปก่อน มีอะไรไว้เดี๋ยวค่อยคุยกัน" สายตาจริงจังของรัตนพลส่งผลให้เทวาหันกลับไปมองที่คนบนเตียง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ