บทที่ 51 บทส่งท้าย

บทส่งท้าย

วันรุ่งขึ้นคนเป็นลูกเขยไม่รอช้ารีบติดต่อหาบาสเตียนเลขาคนสนิทผู้เป็นดั่งมือและเท้าของพ่อตา เวลาผ่านไปสองชั่วโมงคนเป็นเลขาก็หอบเอกสารปึกใหญ่ออกมาจากห้องทำงานชั้นล่างผ่านหน้าผู้เป็นเจ้าของห้องที่นั่งเล่นกับหลานชายตัวน้อยอยู่ในคอกเบาะใหญ่

“ผืนเดียวนะโว้ยไม่ใช่ทั้งหมด ไอ้บาสมึงจะขนลงมาหาห่าไรเ...