บทที่ 83 บทที่ 33 กว่าจะรู้ตัวก็สายไป

บทที่ 33 กว่าจะรู้ตัวก็สายไป

ร่างบางของหญิงนั่งคุดคู้หลบไปอยู่มุมห้อง ดวงตาเรียวรีมองไปรอบ ๆ ด้วยความหวาดกลัว ทิวาถูกจับตัวมาโดยที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคนพวกนี้เป็นใคร...

“จับฉันมาทำไม ฮึก” ในใจหวาดกลัวเหนือสิ่งอื่นใด และรู้ด้วยว่าทำไมถึงโดนจับตัวมาแบบนี้

“เงียบปากไป! ถ้ามึงไม่อยากจะเป็นศพ!!” เสียงเข้มต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ