บทที่ 32 วงโคจร

หลายวันต่อมา

หลังจากคืนวันนั้นเขาเองก็ไม่ได้กลับเข้ามาอีกเลยซึ่งมันก็ดีต่อตัวเธออยู่เหมือนกันที่จะได้ไม่มาเสวนากับคนอย่างเขาที่ไม่ฟังอะไรใครเลยและก็เอาแต่ใจตัวเอง

"อาหารเช้าเรียบร้อยแล้วค่ะคุณพริ้ง" แม่บ้านวัยกลางคนเดินเข้ามาหาเธอเพื่อแจ้งว่าถึงเวลาทานข้าวของเธอและลูกในท้องแล้ว

"อืม" พูดจบก็เดินเข้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ