บทที่ 18 แค่ของเล่น?

ร่างเล็กลุกขึ้นจากที่นอนด้วยความยากลำบากผสมกับขาที่สั่นเทาโดยที่เธอนั้นเดินสภาพขาถ่างเดินลำบากเพราะยิ่งเสียดสีกับเวลาที่เดินมันทำให้แสบสันต์

"ของโปรดอีกแล้ว" เธอเอ่ยยิ้มๆ ก่อนจะจัดอาหารใส่จานแล้วนั่งทานข้าวด้วยความหิวคนเดียว

หลายวันต่อมา

เธอปรับปรุงตัวและการใช้ชีวิตประจำวันด้วยความไม่เคยชินแต่ก็ต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ