บทที่ 38 เลิกโง่สักที

“รออยู่ในห้องจนกว่าจะกลับมา ข้าวกับยาก็วางไว้อยู่ในครัว” ไฟนอลเอ่ยบอกกับหญิงสาวตัวเล็กที่นอนสะลีมสะลืออยู่บนเตียง

“ไปไหนคะ?” เธอเอ่ยถามด้วยเสียงงัวเงียอย่างลืมตัว รู้ตัวอีกทีก็ต้องเงียบเสียงนอนหันหลังให้เขาเพราะเธอลืมไปว่าเขาไม่ชอบคนที่จู้จี้และอยากรู้เรื่องของเขาจนกว่าเขาจะบอกเธอเอง

“ไปเยี่ยมย่า ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ