บทที่ 37 แสนดี

วันเวลาผ่านไปหญิงสาวก็ให้กำเนิดทารกเพศหญิงชื่อว่าเมลินทร์ (เมลิน) เด็กน้อยที่หน้าตาน่ารักชังดวงตากลมโตเหมือนกับเธอทุกอย่างยกเว้นแค่หน้าตาบางมุมที่คล้ายคลึ่งกับฟินิกซ์

“อุแว้ อุแว้” เสียงเมลินร้องไห้ทำให้หญิงสาวที่เพิ่งตักข้าวทานได้สองสามคำก็ต้องลุกขึ้นไปดูลูกสาวตัวน้อยที่นอนร้องไห้อยู่ในอู่ไม้สี่เห...