บทที่ 33 33

"ผู้หญิงคนแรกที่พากลับบ้าน ไม่เรียกว่าแฟน แล้วจะให้เรียกว่าอะไร" รอยยิ้มสวยเก๋ที่ประดับอยู่บนใบหน้าของแม่นิกกี้ ทำให้ฉันชะงักไปทันที ท่านหันไปหาคนเป็นสามีพลางอมยิ้มชอบใจ ก่อนที่ท่านจะหันกลับมาหาฉันพร้อมกัน

"เอาเป็นว่า หนูไปทานข้าวกับแม่ก่อนนะ ถ้าทานเสร็จเดี๋ยวค่อยว่ากัน" 

"นะ หนู..."

"ไม่เอาค่ะ ไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ